Randam Luck - Graveyard Shift (2009)

Ben benieuwd hoe dit album word.

Beats klinken wel weer lekker alleen de rappers zijn maar zeer matig... zal uitkomen op een 2.5 tot nu

Maar drie Snowgoons-tracks, waarvan twee oudere remixes . Ik voel me wat bedrogen want het zou vol staan met Goons-producties.

Helaas niet dus,.... Ik vind dit een ondermaats album... Als er nou lekker veel goonsbeats op hadden getaan dan had het misschien nog wat geweest.

Wat vallen de heren van Randam Luck tegen zeg. Nu de producties bij lange na niet optimaal zijn valt dat des te meer op. Slechts zelden wordt het productioneel vermakelijk en als dat het geval is dan kan ik het nog best waarderen. Zo vind ik Celebrity Smackdown best een lekkere track. Het merendeel is echter meuk, ik vrees dat ik dit toch ook een flinke onvoldoende ga geven (2* ofzo).

Verrassend, maar toch is dit een keihard album geworden. Véél beter dan de vorige plaat. 4* en een uitgebreid stuk tekst voor HHL volgt.

Listen .

Schrijf jij ook al HHL-reviews? Retorische vraag natuurlijk want het antwoord staat al online.

Jup, en hier is ie dan (eindelijk ) :

Ondanks dat de hardcore hiphopformatie Randam Luck, afkomstig uit San Diego, niet tot de meest bekende artiesten uit de hiphopwereld behoort, staat de groep al sinds vorig jaar onder contract bij Babygrande. De groep, bestaande uit de drie rappers Lucky, Randola en Stadi Majadi, bracht via dit label vorig jaar haar debuutplaat Conspiracy of Silence uit. Het werd echter geen succes; ondanks grote namen als Kool G Rap, Ill Bill, Vinnie Paz, Outerspace en Sabac Red viel de plaat kwalitatief tegen en verkocht hij vrij matig. Ook de agressieve raps van de heren zelf kwamen niet goed uit de verf, voornamelijk door de bij vlagen zwakke producties van een aantal onbekendere producers, die vaak leken op slappe Stoupe- en Snowgoons-aftreksels. Over deze Snowgoons gesproken: begin 2009 kondigden deze Duitse producers aan het nieuwe album van Randam Luck, dat toen nog geen titel had, voor een groot deel te produceren. Na een lange tijd van stilte werd in juni bekend dat de nieuwe plaat van het trio Graveyard Shift ging heten en wederom via Babygrande op de markt kwam. En hoewel het aandeel van de Snowgoons uiteindelijk vrij klein is gebleven, is de plaat wel een van de grootste verrassingen van deze zomer geworden.

Het wordt al vanaf het openingsnummer duidelijk dat Graveyard Shift geen album is voor watjes en qua geluid vergelijkbaar is met het album A Fist in the Thought van hun collega's Snowgoons, Lord Lhus en Savage Brothers. You Will Never Be zet meteen de toon met een luide trompet- en pianobeat, en ook tekstueel is dit nummer representatief voor het gehele album: raps vol met geweld, opschepperij en veel stoere vergelijkingen.

Een nummer dat verder direct opvalt en tot de top van de plaat behoort is Listen. Dit nummer, geproduceerd door nieuwkomer AD, heeft een behoorlijk funky en zelfs licht feestelijk trompetten-sample en bevat een rauwe vocal-sample van M.O.P.-lid Lil’ Fame. Het wordt ook meteen duidelijk dat de heren van Randam Luck onder begeleiding van betere beats een stuk sterker klinken. Oké, hoogstaand zijn de mannen natuurlijk nog steeds niet te noemen, maar vermakelijk wel, en ook hun stemmen variëren lekker over de gehele plaat.

Het eerste Snowgoons-werk dat voorbij komt, de remix van Raw, is ook vrij genietbaar. De originele versie van het nummer was in positieve zin bijna een incident te noemen, gezien het met kop en schouders boven de rest uitstak. Ondanks dat de Snowgoons dat niveau niet weten te halen is een meer dan geslaagde remix geworden die verfrissende samples bevat uit een stuk klassieke muziek. Diezelfde formule gebruiken de Goons ook voor de remix van Verbal Holocaust. Waar het origineel niet eens goed was te noemen, is deze remix om te watertanden en vliegen de klassieke violen, geflipte scratches en paranoïde drums je om de oren. Back to Business is een nummer dat ook opvalt door het hoge Stoupe-gehalte. Kenmerkend hiervoor is de Zuid-Amerikaanse stem die wordt gesampled en herhaaldelijk te horen is. Uiteraard valt er ook af en toe een nummer wat tegen: het mysterieuze Mystery on the Block kan bijvoorbeeld geen potten breken en ook Pick Your Poison en Watch Your Step zijn niet bijzonder, voornamelijk door de mindere producties. Maar meer dan uitzonderingen zijn deze tracks niet te noemen.

Zoek je originele hiphop? Zoek je rustige hiphop? Zoek je hiphop met een boodschap? Dan is het stuk geweld Graveyard Shift een album dat je links kan laten liggen, want deze plaat bevat geen enkel element dat nog nooit te horen is geweest op een hiphopalbum. Maakt dit veel uit? Zolang de kwaliteit er is: nee. Ondanks dat de rappers voor sommigen wellicht vermoeiend over kunnen komen, vermaken ze je de gehele plaat en daar gaat het uiteindelijk om. En dat het tekstueel zo oppervlakkig als iets is, maakt dan niet meer uit. Velen zullen dit vermijden, maar liefhebbers van dit soort hiphop zullen Graveyard Shift een album vinden dat een goede weerspiegeling geeft van de beruchte hardcore hiphop uit Amerika.

Ook hier te lezen.

Excuses, de volgende zal sneller zijn.

Voldoende reden om deze te checken. A Fist.. vond ik namelijk erg sterk.

Vindt de MC's toch wel stuk minder dan Lord Lhus en the Savage Brothers.

Wat een saai album..

De beats klinken te wannabe populair, vind dat totaal niet bij de rappers passen.. al die blazers en lelijke drums.
Rappers zelf vind ik ook erg matig.
2,0*

Edit: Danger is echt een vet nummer, jammer van dat refrein en de eentonigheid van de beat.

En ik vind dat Banish echt een verbod op rappen moet krijgen.. wat een wannabe.