Tides from Nebula - Aura (2009)

Superdebuut dit. Echt lekkere post rock/metal muziek.
In eigen beheer uitgebracht in Polen. De Europese release komt nog.

Na een keer luisteren vind ik dit een goeie, zij het een beetje typische postrockplaat. De metal-invloeden geven het wel wat extra's.

Best een lekkere post-rock plaat waar de liefhebbers van het genre vast wel weer van zouden kunnen genieten.

Tragedy of Joseph Merrick blijft een heerlijke track.

Met de post-rock van Tides from Nebula is weinig mis, behalve dat het in deze stijl wel erg moeilijk is om je te onderscheiden. Ik heb zo maar het idee dat er vele andere bands zijn die qua geluid en aanpak deze CD nauwelijks ontlopen. Het kan ook een teken zijn dat ik gewoon wat moe word om me hiervoor weer op te laden. Het lijkt zo snel allemaal op elkaar in dit muzikale hoekje.

Laat ik beginnen met te zeggen dat het album ‘Aura’ van Tides From Nebula, dat in 2009 verscheen, een fascinerende reis is door een landschap vol emotionele dieptes en muzikale vernuftigheid. De Poolse band heeft met dit werk iets bijzonders neergezet. Ik wil mijn ervaringen en gedachten over elk nummer delen.

Shall We? - Dit openingsnummer zet direct de toon voor het album. Het is als het openen van een boek vol avonturen. Je voelt de anticipatie, de opwinding van wat komen gaat. De gitaarklanken zijn uitnodigend en zetten je gedachten in beweging.

Sleepmonster - Een nummer dat begint met een rustgevende sfeer maar langzaam opbouwt naar iets krachtigers. Het is als sluimeren aan de rand van een droom, om dan plotseling in een diepe, meeslepende slaap te vallen. De overgangen in dit nummer zijn subliem.

Higgs Boson - Hier voel ik echt de wetenschappelijke inspiratie. Het nummer heeft een soort experimentele energie, alsof het door de mysteries van het universum reist. Het brengt een gevoel van ontdekking en verwondering.

Svalbard - Dit nummer voelt als een reis naar een afgelegen, bevroren landschap. De muziek is weids en open, waardoor je je klein voelt in de grootsheid van de natuur. Het heeft een bepaalde kalmte maar ook een onmiskenbare kracht.

Tragedy of Joseph Merrick - Dit is een emotioneel beladen nummer, dat de tragische schoonheid van Joseph Merrick’s leven belicht. De muziek is zowel mooi als hartverscheurend, en laat je niet onberoerd.

Purr - Een nummer met een speelser karakter. Het heeft een soort lichtheid en speelsheid, als een kat die in het zonlicht speelt. Toch zit er een diepte in die je misschien pas bij meerdere keren luisteren opmerkt.

It Takes More Than One Kind of Telescope to See the Light - Een filosofisch nummer dat aanzet tot nadenken over hoe we naar de wereld kijken. Het herinnert ons eraan dat er vele perspectieven zijn, en dat we soms verder moeten kijken dan onze gebruikelijke kijkwijzen.

When There Were No Connections - Een reflectief nummer dat gaat over isolement en de zoektocht naar verbinding. De muziek is introspectief, met een onderliggende hoopvolheid.

Apricot - Dit slotnummer voelt als een zachte afsluiting van een intense reis. Het heeft een zoete, bijna melancholische klank, die de luisteraar achterlaat met een gevoel van voltooiing en tevredenheid.

Het album ‘Aura’ is een meesterwerk dat de luisteraar meeneemt op een reis door een scala aan emoties en landschappen. Elk nummer heeft zijn eigen karakter, maar samen vormen ze een coherente vertelling. Tides of Nebula heeft met dit album iets tijdloos neergezet, dat nog lang zal resoneren.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl