Bon Jovi - This Left Feels Right (2003)

Op deze geldaftroggelerij zitten we toch niet echt te wachten. Bon Jovi heeft eigenlijk best een indrukwekkend hitlijstje, maar hier is het niet eens compleet. Waar is bijvoorbeeld In These Arms. Eigenlijk zijn het vrijwel allemaal afgezaagde nummers, hoewel ik als kleuter wel erg gecharmeerd was van Livin' on a Prayer ("oe-wa-oe-wa-oe-wa-oe-wa" ). Bed of Roses en Keep the Faith zijn voor mij nu nog 3,0* nummers, maar ik had het meer gewaardeerd als dit album wat completer was en ook hitjes als Midnight in Chelsea en Dancing with the Queen of New Orleans bevatte. Stem: 1,5*

Pfff, wees blij dat die nummers er niet op staan. Het enige noemenswaardige aan Bon Jovi zijn de jaren 80 hitjes, de rest is werkelijk van een tenenkrommend slecht niveau. Het is voor mij echt onbegrijpelijk, dat een behoorlijk getalenteerd gitarist als Richie Sambora niet eens in een fatsoenlijke band gaat spelen.

Die zijn van Jon Bon Jovi.

Aah, nu snap ik het, zo leer je elke dag weer bij (Meteen dat album van Jon Bon Jovi even toegevoegd)

jammer dat hij geen nieuwe plaat heeft uitgebracht. Deze nummers ken ik namelijk al uit m'n hoofd. 3*

Hij heeft ze toch volledig anders ingespeeld dan de originele songs .... ? Dit is geen zuivere verzamelaar ...

geluisterd in de muziekwinkel en snel weer terug gezet

heb hem gekocht maar eigenlijk alweer spijt van..luister hem nauwelijks. Jammer want Bon JOvi had echt potentie..

"The Worst of"

Misschien heeft het te maken met mijn liefhebberij voor Unplugged-muziek, maar voor blij dit een lekker relaxed album...gewoon effe niet dat harde rock-gebler...

dat kan..maar dan ben je niet echt een Bon Jovi-fan of wel?

Ik vind dit album eigenlijk heel knap gemaakt wel. De nummers zijn volledig omgedraaid en in een ander jasje gestoken. Bon Jovi wordt ook een dagje ouder en ik vind ook dat het nieuwere werk beduidend minder is dan het werk uit eind jaren 80 en begin jaren 90, maar toch moet ik erkennen dat ze hiermee mij eerder verrassen dan ergeren. Bon Jovi is en blijft een live-band waarbij de nummers vaak anders gezongen worden door Jon. Op dit album laat hij eigenlijk de live-versies horen. IK vind ze niet allemaal even mooi. Maar ik hou er wel van als een band een keer een andere richting op gaat dan verwacht.

En wat ik dan niet snap is dat JonnieBrasco wél de solo-nummers van Jon Bon Jovi mist! Die zijn juist beduidend minder van kwaliteit dan van de band zelf. Ik mis 'in these arms' trouwens ook helemaal niet, want ze moeten ook geen nummers plaatsen puur om de populariteit, maar omdat ze het zelf in een mooi jasje steken. The Distance en Joey zijn ook geen grote hits geweest.

Vandaar die titel!

Ik ben geen Bon Jovi fan, maar door mijn vriendin hoor ik die muziek regelmatig...en dan vind ik dit eindelijk een leuk album dat mij in elk geval beter kan bekoren dan welk ander bon jovi album dan ook. De rest van de reguliere albums hoeft voor mij niet zo op een enkel nummer na.

Wacht even. Ik snap het niet meer.. Altijd maar zeuren over hoezeer Bon Jovi in hetzelfde stramien blijft hangen en nooit eens iets vernieuwends doet, maar als ze dan een album maken waarin de bekende nummers totaal anders gespeeld worden, is het nóg niet goed. Deze plaat is bovendien niet gemaakt om geld binnen te slepen, en dat is toch volgens mij wel het grootste verwijt dat ik altijd lees.

Kan deze band dan niets goed doen in de ogen van de zogenaamde muziek-kenners die bij elk Bon Jovi album hun gal uitspugen? Nirvana komt er mee weg maar Bon Jovi mag het niet.

Ik vind het een lekker rustig plaatje voor 's nachts in de auto, of als achtergrond-muziekje bij het eten. Als je het zo bekijkt, is er mijns inziens eigenlijk vrij weinig mis mee.

Drie sterretjes.

Erg leuk album en een leuk concept ook. Moet toegeven dat ik het een beetje vreemd vind dat deze zo onder vuur ligt. Akkoord, over de setlist kan je wat discussiëren, maar dat doet van het idee en de toch goede uitvoering van die nummers niets af? Enige minpuntje voor mij is dat je bij bepaalde nummers echt het rockvuur mist dat er gewoon bijhoort en dat er expliciet geopteerd wordt voor een erg ingetogen, soms te uitgesponnen, benadering.

Trouwens, gek dat deze bij de verzamelaars staat...

Opvallend hoe een prima hit als It's My Life door de mannen die het zelf schreven en uitvoerden hier compleet verkracht wordt. Deze versie is van een tenenkrommend slecht niveau. Zelden heb ik iets zo erbarmelijk gehoord.

Dit is geen standaard verzamelalbum in de zin van een collectie greatest hits. Op ”This Left Feels Right” bewerkt de band een selectie van bekende Bon Jovi nummers tot alternatieve uitvoeringen. De kenner van het Bon Jovi oeuvre zal het leeuwendeel van de liedjes herkennen, al zitten er verrassende uitvoeringen tussen met andere arrangementen, melodieën en zanglijnen. Niet al die rigoreuze bewerkingen vind ik even geslaagd. Van de uitvoering van ”Bad Medicine” bijvoorbeeld ben ik niet zo weg. Aan de andere kant is de bluesy, en met akoestische slide gitaar doorspekte versie van ”You Give Love a Bad Name” een bijzonder geslaagde. Over het algemeen zijn alle liedjes bijzonder smaakvol uitgevoerd en is dit een prettig album om naar te luisteren. Het is Bon Jovi te prijzen dat ze ervoor kiezen om niet slechts een akoestische versie te brengen van het originele studiomateriaal. In dat opzicht vind ik ”This Left Feels Right” een welkome aanvulling op de vele unplugged albums.

Leuk om op de planken te doen misschien. Op plaat is het maar een ontzielde bende. Slaapverwekkend saai.

Hoort dat SACD-logo in het artwork te zitten?

Nee, ik heb even een andere hoes toegevoegd.

Dieptepunt zeg, dit...Pfff waanzinnig slecht. 1 ster

Ik vind de versie van You Give Love A Bad name wel leuk eigenlijk. Living On A Prayer, Bad Medicine en Keep The Faith zijn ook best aardig gedaan. Verder ben ik bepaald geen Bon Jovi fan, hun jaren tachtig werk blijft altijd speciaal voor mij maar geen idee wat ze de afgelopen dertig jaar hebben gedaan. I'll Be There For You vind ik altijd verschrikkelijk als ik het ergens voorbij hoor komen, hier vind ik hem best te doen. Ik kende dit album niet maar wordt altijd nieuwsgierig als ik Leonidas55 1-sterren berichten zie:)

Aardig gedaan, maar de gewone versies zitten zo in je DNA dat het af en toe wringt. Op de achtergrond is het wel herkenbaar en goed toeven. Als je er echt voor gaat zitten hoor je hoe beperkt Jon zijn stem is en dat hardere uitvoeringen hem vaak "redden" . Al met al een leuk uitstapje wat wel 3 sterren waard is.