Ochre - Like Dust of the Balance (2009)

Brand new Ochre?

nee ontzettend oud, maar pas vanaf 20 juli 2009 te koop....

³

Woeeeeei! Nieuwe Ochre!

Veel nummers van de Death of an Aura EP staan er op, die zijn dus wel oud (helaas).

Ah ja ik zie het, jammer .

zo te lezen was die fysieke ep supergelimiteerd?

Leak leak

lekker braaf allemaal, wel heel mooi! nieuwe ochre is allemaal wat minder klinisch, waardoor de muziek iets meer verbeeldingskracht krijgt. gewoon een goed album.

Wel benieuwd hiernaar. Vorige twee albums zijn nog steeds erg fijn

Is al een tijdje hier volledig en legaal, te beluisteren, Music - Listen to the Ochre back-catalogue | Ochre - ochremusic.com
Het is niet helemaal meer de ochre waar ik van hield helaas.. Maar zal als hij uit is nog eens een kans geven. Aantal nummers van de EP vond ik wel fijn, jammer dat het album nauwlijks een uitbreiding is op die ep. Minder klinisch inderdaad, maar naar mijn smaak veel meer nergens toe leidend gepingel.

Het is inderdaad even een andere Ochre dan ik voorheen kende. Maar hier is deze inmiddels al vele malen door de woonkamer gegaan en ik moet toegeven dat het me wel pakt. Wat dromeriger, wat meer instrumenten, wat rustiger, Een ietsiepietsie melancholie hier en daar, maar het blijft toch wel echt Ochre hoor. Lemodie staat wat meer op zichzelf, maar dit is zeker een goed album! 4*

Half puntje erbij maar, 't is zeker een aangenaam rustig album, en los van Ochre's discog. is het gewoon een sterk album. 'A Great Wave' voelt voor mij wel als een mooie knipoog naar het verleden, erg fijn nummer.

Ik vind het ook fijn om dat oude geluid van hem daar te horen, gemixt met slechts een klein beetje van het nieuwe. Persoonlijk vind ik de oude Ochre (van A Midnight Summer Dream) een stuk meer naar perfectie neigen (veel strakker en spannender). Nu klinkt het alsof hij meer mensen wil pleasen die niet naar abstracte/electronische muziek luisteren. Daar is weinig mis mee, maar wel voor mij als ik de kwaliteit vind dalen. Verder blijven het wel aangename lieflijke klanken rond enerverende beatjes.

Prachtige hoes, maar na meermaals luisteren blijven er toch weinig nummers over die écht mooi zijn. Beetje hetzelfde euvel als met de nieuwste Keef Baker. Veel mooie sequenties, maar ook wat vervelendere stukken binnen eenzelfde nummer.

Vind het lieflijke getokkel ook niet al te lieflijk, vaak nogal druk en bijna lawaaierig.

Geen verkeerd album, vooral goed als achtergrond, maar als je er met wat meer aandacht naar luistert begint het aardig wat barstjes te vertonen.

3.5*

Het begint goed maar zakt tegen het eind wat in. Raido roept aangename herinneringen op aan Diethelm / Famulari - Valleys in My Head (1984)