het nieuwe project van kataklysm, ex deo.
met hun debuutalbum romulus.
persoonlijk vind ik het erg leuk dat alles over Rome gaat.
het eerste nummer Romulus, gaat over romulus en remus die als stichters van het romeinse rijk werden opgevoed door een wolf.
daarom is dit nummer ook heel toepasselijk als eerste nummer.
in de intro van romulus hoor je de wind blazen en ik raakte meteen helemaal in de mood voor de muziek.
na de intro begint het met een geweldig, bruut geluid, dan hoor je de drums, en daarna komt pas de zang.
het eerste lied kan ik geen genoeg van krijgen.
na romulus komt het nummer storm the gates of alesia, wat gaat over een strijd in de romeinse historie dat zich afspeelt in frankrijk.
ook een erg goed nummer vind ik.
op het eind van het nummer hoor je ''caesar'' zeggen: i declare gaul a province of rome.
en daarna hoor je vini, vidi, vinci. (= i came, i saw, i conquered).
vervolgens is het nummer cry havoc.
het nummer begint meteen lekker, en ongeveer op de helft van het nummer, gaat het wat anders klinken.
het nummer eindigt met een overwinning waarmee de oorlog over is. (als ik het goed heb)
de laatste zin in het lied is weer latijns: pax romana, wat betekent romeinse vrede. toch een middelmatig nummer.
je hoort in het nummer geen enkele keer de woorden van de titel.
na cry havoc komt invictus, wat letterlijk betekent onzichtbaar.
ik kan niet echt bedenken wat het te maken heeft met de tekst van het nummer.
het refrein van het lied is erg eenvoudig, namelijk: hail, hail hail, julius caesar!, hail hail hail, invictus.
nadat het refrein voor de eerste keer is geweest, komt een stuk zonder zang. later komt er weer zang bij.
het lied eindigt weer met het refrein, die je goed blijft onthouden.
ook weer een middelmatig nummer. (net zoals cry havoc)
nummer 5 is surrender the sun.
het gaat over de gladiatoren die moesten vechten om het volk te vermaken.
goed nummer, met leuke lyrics.
nummer 6 is the final war (battle of actium).
het gaat over de battle of actium, geleid door mark antony, wie een romeinse generaal was.
in dit lied komt het eerste echte gitaarsolo van het album in voor.
redelijke solo, maar niet spectactulair.
het volgende nummer, legio XIII, begint met het geluid waarbij je een leger hoort marcheren.
in vergelijking tot de rest is dit een rustig nummer.
ik vind het een saai nummer.
gelukkig begint het volgende nummer, blood courage and the gods that walk the earth lekker.
eerst wat gerommel van volk, en vervolgens een sloom maar lekkere gitaarsound.
het lied gaat over slaven, hun hoop houdt hun in leven, zeggen ze in het lied. en dat je het licht ziet als je naar de leider (masters) luistert.
in dit lied komt de 2e solo van het album, het geluid van de solo had van mij wat meer op de voorgrond gemogen, want nu klinkt het wat slordig en weggevaagd.
uiteindelijk een redelijk nummer.
het volgende nummer heeft een latijnse titel, cruor nostri abbas. ik heb geen idee wat het betekent. (iets met onze vader)
ik weet niet echt wat de lyrics inhouden, maar het gaat een beetje over de grote macht van het rijk, en dat ze hun beschaving uitbreiden.
op het eind van het nummer nog een best goede solo.
toch een middelmatig nummer.
het volgende nummer, in her dark embrace, gaat over een machtige vrouw.
ook dit nummer doet mij niet veel.
het album word afgesloten met het instrumentele nummer the pantheon (jupiters's reign).
leuke afsluiter voor het album.
uiteindelijk geef ik het album 3*, de meeste nummers vond ik maar middelmatig, het beste nummer vond ik (natuurlijk) romulus, gevolgd door storm the gates of alesia, en als 3e surrender the sun.
ik ben niet omvergeblazen door het album, en had er meer van verwacht, want ik luisterde als eerst het titelnummer, waardoor ik geinteresseert raakte in het album.