In Chains - Demolition Business (2008)

Heb de band al verschillende keren live gezien en steeds was het een zeer groot feest, met veel mosh-pits en meebrullende fans. Live is deze groep dus goed, maar is het dat ook op album?

Ik weet zeker dat gitarist Joren Provoost de sterkste factor is van deze band, maar de andere muzikanten zijn zeker ook niet verkeerd. Sommige geweldige riffs passeren de revue, de drums zijn goed en in dienst van de muziek, en er worden veel geweldige solo's ten gehore gebracht. De zang is goed verstaanbaar, en neigt een beetje naar het grunten. Waardoor dit eigelijk een Thrash/Death Metal band is. Goed album, van een goede Belgische groep!

Ok, In Chains dus...

Zoals Devoo hierboven al vermeldde is het een overtuigende liveband, vooral in kleine zalen weten ze hun mannetje wel te staan.

Alleen is het op cd minder overtuigend, althans in mijn ogen. De zanger heeft een lekker hees gruntachtig geschreeuw, maar klinkt helaas veel te eentonig om lang te blijven boeien. Zo gaat het helaas ook met de instrumentatie. De drums klinken vrij blikkerig en de riffs roepen ook niet direct het wauw-gevoel op.

De productie strooit ook roet in het eten. De gitaren staan te zacht in de mix, waardoor het geheel veel te saai klinkt om zelfs dat half uurtje te blijven boeien.

Maar goed, is het dan helemaal slecht? Neen, zeker niet. Er zitten af en toe best goede momenten in, vooral The Snakepit valt op.

Neen, geef mij dan maar grote voorbeelden als Exodus en Kreator. Toch nog een erg krappe 3*.

Wat je zegt over de zang klopt zeker, daarom dat deze plaat een perfecte speelduur heeft. Hij is juist gedaan, wanneer de eentonigheid erin komt, precies op het goede moment dus. The Snakepit is inderdaad dé topper van het album. Maar verder springen Convulsions of the Truth en Instinct (Of Selfpreservation) er ook nog uit. Vooral die laatste heeft een fantastische solo!

Ik heb het net voor de tweede keer beluisterd. Het bevalt me prima. Niets vernieuwend, maar wel erg lekkere metalmuziek.

Ik heb intussen In Chains // Demolition Business al een paar keer beluisterd.

Het is geen vernieuwende plaat, maar een degelijke trash/metalcore plaat over de hele lijn.

De stem is even wennen maar nestelt zich na een paar minuten goed tussen de muziek.
De muziek zelf is goed, sterk gespeeld maar wist wel wat inventiviteit doorheen de plaat. Het loopt lekker maar het zit toch wel op een erg rechte weg, weliswaar aan een goed tempo maar veel bochten worden er niet genomen. Dat maakt dat alles ongeforceerd passeert, maar dat je ook nooit verwonderd door het venster kijkt, het zijn toch altijd de dezelfde witte strepen en lichtjes die langskomen. Goed dat de rit op het juiste moment zijn bestemming bereikt denk ik dan maar.

Conclusie voor mij is een degelijke plaat, van jongens met zeker wat potentie maar ik hoop toch op wat bochtenwerk in hun volgende worp.

Sorry essence, niet om de purist/betweter/dergelijke uit te hangen, maar dit is niet echt metalcore.

tja, ik hoor hier en daar toch wat elementen van punk en hardcore in hun muziek. Vandaar. Niet dat ik alles in hokjes wil stoppen, maar het maakt het me gemakkleijker om iets te beschrijven/benoemen. Vandaar ook het 'trash' gedeelte in dezelfde zin.
En om je vooraf al een beetje in te dekken door te zeggen dat je niet de purist/... wil uithangen, maakt je natuurlijk al een beetje schuldig.

Black/Thrash metal doet het mij nog het meest aan denken, weinig afwisseling en geen echt hoogtepunten, wel lekker bruut af en toe maar niet een blijver voor mij.

Als ik me niet vergis, is dit de eerste Belgische inzending in de topic waarvan de naam me nu niet net te binnen schiet . Deze bende is afkomstig uit Ieper, bekend van o.a. Flanders Fields en WOI. Het zijn landgenoten op nauwelijks 55 km van Oostende, waar mijn karige hut staat.
Dit jong geweld houdt er alleszins de vaart in, tien nummers in 32 minuten, het moet vooruitgaan. Ik hoor er ook weinig afwisseling in, het is kort en krachtig maar nadien moet ik eens goed nadenken wat ik juist heb gehoord.
Ik blijf erbij: elk album heeft zijn ideale lengte en hier vind ik 32 minuten perfect passen. Het heeft voor mij dezelfde energie als een – ik zeg maar iets – Reign In Blood. Let wel, ik vergelijk ze niet met Slayer, ik vind dat ze een zelfde energieniveau hebben en een aantal overeenkomsten, dus dit is een compliment.
Hm, die drummer kan er potverdomme goed weg mee, strakker dan strak. Op mijn versie is het geluid dik in orde, dus geen last van blikkerige drums. De riffs zijn supervet, wie zei ook al weer dat Vlamingen Bourgondiërs zijn? De stem is een te wennen onderdeel van het pakket, soms meen ik een keffende hond te horen met een zware verkoudheid. Een ander stemtimbre zou wonderen doen met de rest van de muziek, volgens mijn bescheiden mening.
Ik vind geen enkel nummer uitschieten boven de rest, wel vind ik opeens B.U.M.S. iets minder, het is een gevoel, wellicht die korte blastbeasts in dat nummer.
Mijn verdict is een vier, niet uit misplaatst patriottisme, chauvinisme of wat dan, maar omdat dit een plaat is die belooft voor de toekomst en een plaat waarop je jezelf eens heerlijk kunt laten gaan. Niet nadenken, gewoon meebeuken.

Ik heb deze cd nu een aantal keer beluisterd in het kader van het Metal Album van de Week, en ben tot de conclusie gekomen dat het hem niet gaat worden tussen Demolition Business en mij.

Op zich heb ik niets aan te merken op deze plaat. Het klinkt allemaal erg strak qua drum- en gitaarwerk, en hoewel ik de zanger niet heel denderend vind, heb ik me ook aan de vocalen niet lopen ergeren.
En toch, als ik het album in z'n geheel beluisterd heb, merk ik dat er helemaal niets is blijven hangen van wat ik gehoord heb. Geen gitaarriffje of een lapje tekst, helemaal niks. Alles wat ik gehoord heb is op een magische manier in een zwart gat van 32 minuten verdwenen.
Hoe vaak ik deze cd ook gedraaid heb, steeds had ik hetzelfde. Wellicht komt dat doordat de stijl van In Chains niet in mijn straatje ligt, wellicht doordat dit album weinig avontuurlijk is, zodat er niets is wat echt indruk maakt.

Kortom, over de hele linie wel goed, maar weinig memorabel. Met een 3.5* van mijn verstand en een 2.5* van mijn gevoel kom ik uit op 3.0*.

Ik kan het hier kort houden, ik deel namelijk de meningen hierboven van Devoo en Sir. Maar ook in die van wizard kan ik me volledig terug vinden, buiten deze dan:

In mijn straatje ligt het dus wel, zelfs in mijn oprit, aan de voordeur! Vandaar ook een stevige 4*!

Eindelijk ben ik eraan toe gekomen om deze plaat eens te beluisteren. Ik moet zeggen dat het allemaal best lekker klinkt en ik kan wel geloven dat dit live best een feestje moet zijn. Wat het echter op cd is, is niet meer dan leuk. Nergens word het echt spannend en na 4 nummers heb ik het gevoel dat ik de hele cd al heb gehoord. Wat mij betreft mag er dus wat meer variatie in!
Ik moet wel zeggen dat er een aantal lekkere groovende stukken in zitten. De vocalen zijn op zich best tof, maar iets meer afwisseling daarin en het zou al wat leuker worden.

Ik zou dit album trouwens niet in de metalcore hoek willen drukken hoor, ik vind dit gewoon thrash/death metal.