Zero 7 - Yeah Ghost (2009)

Hier kijk ik wel naar uit . Zo te horen (en te zien) wordt het wel wat duisterder dan dat we van Zero 7 gewend zijn, maar misschien pakt dat juist wel heel goed uit. Ben benieuwd!

ik kijk hier ook naar uit. Zero 7 kan soms heel goed uit de hoek komen van dit uitgekauwde genre.

Hee! een nieuwe Zero 7, en volgende maand ook een nieuwe van Air. Ben dus ook benieuwd.

Ik denk niet dat het heel duister word.
Ik zag ze 3 weken geleden op pukkelpop live, en ze speelde op de intro na alleen maar nieuw werk. Ben benieuwd, live moest ik er heel erg aan wennen. Het klonk allemaal wat vrolijk uptempo, kan het niet echt in een genre plaatsen.Helaas ook geen Sia op dit album, ze hadden een nieuwe zangeres bij. En dat was meer een soulzangeres. Ben benieuwd naar het album, ben bang dat het totaal niet in de buurt komt van simple things of when it falls ( the garden vond ik zelf al ietsjes minder, maar gelukkig nog wel erg goed om aan te horen )

We duimen !

trouwens, ik zag zojuist dat hij WEER uitgesteld is, hij staat nu voor 30 september

Verre van: er staan aardig wat up-tempo nummers op deze cd. Beetje freaky, poppy en daardoor in mijn oren ook wat irritant af en toe.
Uitbundigheid troef maar geef mij dan toch maar het sfeervolle van de vorige albums. Misschien ben ik ook nog iets te veel liefhebber van de sound met Sia (alhoewel dat met een nummer als Swing wel weer helemaal in de buurt komt). Hoe dan ook allemaal redenen om nog niet laaiend enthousiast over dit album te kunnen worden. Misschien heeft Zero 7 z'n beste tijd gehad....

Ze lijken me hier inderdaad de poppy kant op te gaan. Simple Things vond ik erg goed, hopelijk weet deze me even hard te boeien, maar ik vrees ervoor..

Hmm ik weet het nog niet na twee luisterbeurten.. Nummers als Swing en, vooral, Everything Up vind ik prachtig.. maar er staan ook iets te veel nietszeggende nummers op. Daarom start ik met 3,0*.

Hier kijk ik erg naar uit!

Nog ff snel: ik begin over enkele minuten met het beluisteren. Na jaren waarin ik alles wat ik kon kopen en vinden van Zero 7 heb geluisterd raakte ik als het ware betoverd. Altijd prachtig, Zero 7. Heerlijke sfeer, fFijn gevoel, weg dromen. Ben heel erg benieuwd..

Ik vind het na een paar luister beurten toch een goede plaat! Het was wat wennen in het begin, omdat ik iets anders gewend was van zero 7. Toch weet deze plaat mij te boeien.

jeetje; om het maar eens over een andere boeg te gooien dachten de heren zero 7
ik mis Sia heel erg en moet wennen aan de nieuwe sound...heel anders maar niet gelijk negatief/slecht...meer luisteren nog
Everything up in ieder geval wel erg prettig

Tegenvallend album zeg, het is toe te juichen als je veranderd van stijl, en kan natuurlijk ten goede zijn, maar ben hier niet blij mee, maar ik zie dat sommige mensen zeggen dat het wennen is, ik zal hem nog eens draaien.

Dan geef je nog een aardig hoge beoordeling

foutje, goed gezien, moet 3 zijn

De nieuwe Zero 7 bevalt mij prima. Inderdaad, in eerste instantie is het wennen en af en toe heb ik zoiets van 'wat is dit nou weer', maar dan besef ik me dat het met Zero 7 nooit echt anders is geweest; altijd net even anders dan je gewend bent, maar altijd heerlijke muziek.

De nieuwe vocalen vind ik heel goed werken. Sia, José en Mozez zijn ver te zoeken maar dat wil niet zeggen dat de nieuwe sound het niet heeft.

Verder valt me op dat het merendeel op deze plaat redelijk up-tempo is, althans zo komt het over. Ook niet verkeerd, hoewel ik downtemp á la Zero 7 altijd prima kon waarderen.

Zeker een kans geven, deze Yeah Ghost!

Zero 7.... Simple Things was een fabuleus album, echt briljant in dit genre. Helemaal grijs gedraaid en fijn voor allerlei verschillende soorten momenten. Toen kwam When it Falls, waar ik wederom content mee was. The Garden was voor mij echter al een flinke tegenvaller. Ik vind het doorgaans jammer als dit soort producers veel vocals gaan gebruiken. De kracht van dit soort muziek hoort juist in de harmonie van klanken en melodieën te zitten. Ik kan dan ook niet anders concluderen dan dat ik Yeah Ghost een verschrikkelijk irritant album vind. Op een enkel nummertje na mis ik de flow die ik zo fijn vond aan Z7. Mislukt experiment dus, verkeerde richting in geslagen.

Hopen dat de heren wat beter spul gaan uitbrengen onder Ingrid Eto of Kling.

1e luisterbeurt:

Mr McGee heeft iets weg van SOS van Rihanna!
Verder nog niet echt iets gehoord waarvan ik dacht, hey! dat is gaaf.

Ik zal em vast nog vaker luisteren, maar mijn eerste oordeel is: (matige) Bah.

Enkele jaren terug was ik zeer benieuwd naar dit album, de vorige albums draaide ik dan ook als zot. Na dit album de zoveelste kans gegeven te hebben, geef ik het nu op. Het is gewoonweg een rotplaat, voor Mr McGee en een paar zeer matige songs wil ik nog een punt geven, meer is dit album echt niet waard. Ik begrijp echt niet hoe je songs kan maken als Destiny, Distractions, Out Of Town, When It Falls, Home, Throw It All Away, Seeing Things, noem maar op, en dan dit "durft" uit te brengen. Hopelijk Sia terug op volgende plaat én vooral geen rommel meer uitbrengen. -> Een enorm teleurgestelde fan.