Susanne Alt Quartet - On Track (2009)

Recensie: Het Parool maart 2009
Altsaxofoniste Susanne Alt poseert op de hoes van haar nieuwe album On track voor vinylzaak Record Mania in de Ferdinand Bolstraat. In de binnenhoes heeft de fotograaf ingezoomd op een plaat uit 1979: Say blow by blow backwards van Fred Wesley and the Horny Horns. Diezelfde Fred Wesley, trombonist van naam in de funkwereld - je kunt hem horen spelen op de James Brownhit Say it loud - I'm black and I'm proud - speelt mee in drie stukken op het album van het Susanne Alt Kwartet. Stoer van Alt, dat ze Wesley heeft weten te strikken. Verbazing wekt haar daadkracht niet, deze altsaxofoniste spreidt al jaren een ongelooflijke energie tentoon. Ze is op alle festivals en in alle jazzclubs te vinden, of ze nu met haar kwartet of met een deejay van Wicked Jazz Sounds meespeelt. Op On track klinkt in haar pakkende grooves een onverwoestbare opgeruimdheid door. Maar ze laat zich ook van haar ernstige en gevoelige kant zien. Op de meeslepende ballad Sintra & sonora bouwt ze met de band het eerst voorzichtig gespeelde thema uit tot een emotionele climax. (MAARTJE DEN BREEJEN)

On Track
Susanne Alt Quartet
Venus Tunes
Je zou het de Candy-Dulfer-school kunnen noemen. Jonge, vrouwelijke saxofonisten die funky jazz spelen en die hun vak professioneel beoefenen. Susanne Alt speelt goede dansmuziek, zoals jazzmuziek oorspronkelijk ook bedoeld was.De altsaxofoniste heeft een aanstekelijk toon. Ze jut haar medespelers op en nodigt haar toehoorders nadrukkelijk uit. Ze speelt met haar eigen band uitsluitend nummers van haarzelf of andere bandlede. Bijzondere gasten zijn gitarist Bruno Speight nen trombonist Fred Wesley. Het nummer “Music for president” is een aanrader voor alle Obama’s van deze wereld. Met dit derde album heeft Susanne Alt haar plaats in het jazzestablishment definitief veroverd. Het Financiele Dagblad, door Hans Dijkstal, 21-03-09

Jazzism maart 2009 Sjeng Stokkink Susanne Alt Quartet On Track Venus Tunes Jazz **** Mischien komt het omdat ik nietsvermoedend onlangs een optreden van dit Quartet bijwoonde in het Bimhuis, dat een soort release party voor dit- alweer derde- album bleek te zijn. Misschien ook komt het doordat ik hun vorige albums Nocturne en Delight- eveneens in eigen beheer uitgebracht- heb gemist en Susanne Alt alleen maar ken van haar jams met dj's als Maestro en Phil Horneman. Maar ik ben dus helemaal weg van dit Quartet, dat bestaat uit fantastische muzikanten die ook nog eens hele goeie nummers kunnen schrijven. En waarbij funky invloeden niet vreemd zijn, vandaar dan ook dat zowel trombonist Fred Wesley (drie keer) als Maceo's gitarist Bruno Speight (vijf keer) van de partij zijn. De amper 30-jarige in Wuerzburg, Duitsland, geboren en in Amsterdam woonachtige Alt (haar ware naam)speelt al op dit instrument sinds haar twaalfde en heeft inmiddels een internationaal niveau bereikt. Je zou denken dat een in Nederland wonende altsaxofoniste klinkt als Candy, maar niets is minder waar. De overige Quartetleden verdienen ook genoemd te worden: toetsenman Thijs Cuppen, bassist Sven Schuster en de veelbelovende benjamin, drummer Philippe Lemm. Met On Track ziet hun toekomst er dermate schitterend uit, dat ze maar snel zonnebrillen moeeten aanschaffen. Jazzism, door Sjeng Stokkink maart 2009

On Track
jazz
Susanne Alt – Venus Tunes
***** De van oorsprong Duitse Susanne Alt (1978) heeft op haar derde album On Track haar souljazz geperfectioneerd. Ze mag dan naamgeefster van de groep zijn, de vier muzikanten hebben ieder hun eigen aandeel in dit resultaat. Hoewel de meeste nummers akoestisch worden gespeeld, klinkt het kwartet heerlijk funky. Sven Schuster plukt effectieve diepe noten uit zijn bas. Philippe Lemm mept lui, maar superstrak op zijn slagwerk. Thijs Cuppen bespeelt de piano net zo soulvol als de Fender Rhodes of de Hammond B3. Ritmisch is On Track al geheel in orde, maar jazzmatig blijven de eigen composities ook boeien. Uitschieter op improvisatorisch vlak is het puike ‘Sintra en Sonora’, waarbij Alt en haar mannen steeds verder afwijken van het akkoordenschema. Ze houden echter de spanning niet alleen vast maar voeren die zelfs op! Nederlands Dagblad, door Johan Bakker 13-03-09