Stereo - Monogamy (2009)

Ook deze, dit keer wel talentvolle, talentenjacht faalt hopeloos. Wat een ongeloofelijk standaard cliche album zeg, snap niet dat ze hier mee zijn gekomen na alle hoogdravende woorden over hun eigen kwaliteiten.

Lol, wat is dit nou weer? Wat een bagger. Comment hierboven zegt al genoeg.

De artiesten hebben allemaal een te hoge dunk van hunzelf in mijn ogen. Ze willen allemaal te graag laten zien wat ze kunnen en vergeten daarbij een mooi geheel te maken.
Echter moet ik toegeven dat ze allemaal wel heel getalenteerd zijn.
Schijnheilig bandje achteraf ook, kijk maar hoe ze van die zweverige bassist af moesten komen. Eerst keihard lopen zeiken dat niemand met hem wou samen spelen, maar even later toen hij erbij stond was het gewoon weer een kanjer.
Erg Rock 'n Roll, bijna net zo Rock 'n Roll als de bassist die ze nu hebben. (spike II)

Weinig orgineel met veel jatwerk, en live ook niet zo bijzonder.
Op het podium staat geen band, maar 5 individuen.
Groot gemis van interactie, en een zangeres die er te hard boven uit schreeuwt.
Wordt met veel bombarie een gitaarsolo aan gekondigd, welke echt totaal geen inhoud heeft.
Dit zouden allemaal goede muzikanten zijn (volgens het televisie programma), dat stralen ze in ieder geval niet uit.

2 * voor het talent.

Verder vind ik de nummers verre van origineel. Het album staat bol van de clichés dat het op sommige momenten gewoon tenenkrommend is om naar te luisteren. Het is precies geworden wat ik er van verwacht had na het zien van het televisieprogramma... een popbandje dat geld in het laatje moet brengen. En dat kan alleen maar door op de bekende succesformules door te borduren, en dat doorborduren schort het op dit album ook nog erg aan. Ik moet wel zeggen dat Astrid Kunst wel een goede frontvrouw vind, dit in tegenstelling tot de bassist die in mijn ogen iets té graag rock 'n roll wil zijn. Zoals Conspiracy al zei, een soort van Spike de 2e.

Vlak, onorigineel en tenenkrommende clichématig. Vooral 'Unexpected' wekt zelfverminkingsneigingen op.

Ik vindt persoonlijk Monogamy een goed debuut-album. Dat de nummers verre van origineel zijn, ben ik eens met de andere stemmers. Maar het is absoluut niet slecht. Ik luister er graag naar.

Goed: Monogamy, Last Forever, New Years Day, Unexpected, Home, Blind Again, Do Ya

Oké: Still Here, Would It Be Nice

Bagger: Rebel With A Cause, Sexual

3,5/5

Still Here word gebruikt voor de soundtrack van Terug naar de kust met Linda de Mol.

Geen heel bijzonder album, maar toch wel net de moeite waard vind ik. Teksten zijn soms van een laag niveau, maar naar de meeste nummers kan ik prima luisteren. Ik deel de mening van een aantal mensen hier die zeggen dat het geen echte band is maar een groep individuen.

Ik geloof dat de band inmiddels ook alweer uit elkaar is. Jammer, maar echt wakker zal ik er niet van liggen.

Beste nummers vind ik Last Forever, Monogamy, New Years Day en Still Here.

Ik blijf het geen bijzonder album vinden, maar goed is het wel. Uitblinker: STILL HERE!!! Prachtig, na jaren kan ik het nummer nog steeds ontzettend goed aanhoren!!!
Jammer dat ze uit elkaar zijn!