Marianne Faithfull - Kissin Time (2002)

Prachtig titelnummer van Marianne met Blur. Het nummer met Beck is het enige andere dat ik ken.

Dit staat hier wel erg laag gekwoteerd; Niet haar beste album, maar een echt slechte plaat is dit zeker niet. Voor haar doen een beetje middelmatig, met hier en daar een prima song hoor!
*** (3)

Je vindt dat dit laag gescoord wordt, maar geeft ook maar 3*... Als we er even van uit gaan dat iedereen dat gedaan heeft (ik ook trouwens) kom je preciés op dat gemiddelde uit. Helemaal niet zo gek dan, me dunkt

Naar aanleiding van het verschijnen van het nieuwe (en zeer mooie) album van Marianne Faithfull
(Give My Love To London), dat best eens hoge ogen zou kunnen gooien als ik mijn favorietenlijstje
over 2014 ga invullen, begonnen om alles van Faithfull te beluisteren en herbeluisteren. Diverse albums had ik nog nooit gehoord, zoals dit prachtige Kissin' Time, dat ik maar snel besteld heb.

Ze werkt hier muzikaal samen met allerlei artiesten die (in ieder geval in 2002) in aanzien stonden, zoals Billy Corgan, Dave Stewart, Jarvis Cocker en Blur, en zij drukken allen behoorlijk hun stempel op het album wat betreft liedjes en produktie. En die bevalt me heel erg goed, het blijft ook gewoon qua sfeer een Marianne Faithfull-album, dat vind ik knap en zegt natuurlijk wel wat.

Hoogtepunten vind ik Sex with Strangers (met Beck), Song for Nico (met Dave Stewart) en
Kissin Time (met Blur), maar het album kon me over de hele linie wel boeien. Fijne ontdekking!

Blazing Away (1990) al besnuffeld? Bijtende live-registratie met een band waar je van omvalt.

Op Blazing Away had ik al gestemd, zal er binnenkort een berichtje aan wijden... En ook Secret Life heb ik (vandaag) herbeluisterd na een fietstocht, dat is ook zeer de moeite waard.

Prachtig sferisch album is dat. Het is toch een mirakel hoe ze elke keer weer zichzelf opnieuw weet uit te vinden, zoals ook nu weer met haar laatste.

Het valt me op dat deze plaat een relatief lage score heeft. Ik vind het een briljant album dat ik na ruim twintig jaar weer herontdekt heb. Ze gaat sterke samenwerkingen aan waarbij ze nog steeds zelf het stralende middelpunt blijft. Sommige nummers vallen direct en andere nummers hebben meer tijd nodig om te groeien. Er wordt een geweldige sfeer op het album neergezet, waar ik echt van kan genieten.
Afsluiter 'Something good' was voor mij een tegenvaller en voelt ook compleet overbodig aan, maar nadat ik een documentaire heb gezien waarop ze aan dit nummer werkt, kan ik het net iets beter plaatsen.
Ik geniet en duik nog even verder in het repertoire van Marianne Faithfull...