Dorian - Antimatter (2003)

Dorian Przystalski zo als hij volledig heet kwam in 1978 op de wereld en is vanaf 1986 al bezig met muziek. Daarvoor luisterde hij vaak naar muziek van Manuel Göttsching, Mike Oldfield, Jean Michel Jarre, Klaus Schulze en Vangelis. Later kwam daar ook de muziek van Björk bij.

In 2003 debuteerde hij met dit album. Achter de mooie hoes ontworpen door Lothar Lubitz gaat een heerlijk album schuil met fijne electronische muziek. Met even wat zoeken begint Liquid Nitrogen, maar dit groeit al snel uit tot iet statigs wat een tikje doet denken aan de kosmische muziek. Al met al een mooie opener. Escape from Reality begint ook wat duister tot dat er tempo in het stuk komt. Wat dan volgt is erg lekker om met de ogen dicht te luisteren en je mee te laten slepen naar een andere dimensie. Ontspannen muziek op een prettige drive. In gedachte vlieg ik naar de bol die op hoes prijkt. Met geluiden die me aan glas doen denken begint Antimatter en vraagt daardoor het nodige van de tweaters Wat dan volgt doet me denken bij zee naar de horizon te kijken waar af en toe een vogel door heen vliegt.

Lost Labyrinth trekt dat vakantie gevoel mooi door. Het straalt daarmee goed uit dat we alle tijd van de wereld hebben. Rustig een boekje lezen of met de ogen dicht even helemaal van de wereld zijn. Een goed stuk voor de verwerking van Stress. Expedition on the Pole is daar het tegenovergestelde van. Op een heerlijke beat krijg ik het gevoel of ik op zoek ben naar een schat. Wel is het hier een tijke jammer dat er naast de prima drive niet meer spanning in deze track zit. Dat had het gevoel naar iets op zoek zijn versterkt. Dit min puntje wordt ruimschots goed gemaakt op Mysterious Forest. In alle vroegte loop ik gevoelsmatig door een bos waar het leven op gang komt.

Aurora Borealis begint met een gevoel of ik de snelweg op rij, maar al snel krijg ik daarna het gevoel of ik naar een bijzondere show van een natuurverschijnsel kijk. Bijzonder poollicht schept een mooi beeld in een dito landschap. Een fraai stukje muziek dus van deze Pool. Het begin van Hybird doet me wat aan Tangerine Dream denken. Het blijft daar ook een beetje in hangen zei het een beetje jazzy waardoor ik het gevoel krijg in de lounge te zitten om even bij te komen van de dagelijkse beslommeringen. En daarmee komt er dan een eind aan een heerlijke cd met ontspannen muziek uit Polen. Heerlijk om te luisteren bij een glas wijn of om gewoon lekker op de bank te gaan hangen. Een prettig album dus.