Theatre of Tragedy - Forever Is the World (2009)

Een eerste sample van 'Hide & Seek' staat online op www.theatreoftragedy.com en klinkt alvast veelbelovend. Ik hoor er een terugkeer naar hun vroegere geluid in.

Zojuist de recensie in de nieuwe aardschok gelezen. Daar lieten ze er geen spaan van heel. Ben toch wel benieuwd. Hoewel ik na het vertrek van Liv ze niet meer heb gevolgt.

Nochtans is het wel een goed album. Amper metal te noemen misschien, maar dat doet op zich niks af van de muziek. Vooral erg sfeervol opgebouwd met opnieuw warme pianoklanken en af en toe mooie diepe grunts.

Ik dacht dat ze niet meer bestonden! Ben benieuwd.

Voor mij persoonlijk neigt dit in principe te veel naar de eerder populaire gothic, maar toch heeft dit album iets onweerstaanbaars waardoor ik het regelmatig weer draai. Het is de ingetogen tristesse vermoed ik, die hier zo sfeervol aanwezig is in de muziek met de bijna etherische zanglijnen.

Ik ben Theatre of Tragedy na Aegis uit het oog verloren. Toch maar weer de draad opgepakt en deze plaat beluisterd. Opzich wel een aardig werkje, maar niet zo heel erg bijzonder. Ik vond Theatre of Tragedy met Liv Kristine wel beter, maar ik moet meestal even wennen aan een nieuwe zanger/zangeres (in dit geval zangeres), dus deze plaat kan nog groeien.

En hiermee eindigt dus Theatre of Tragedy. Begin deze maand gaf de band haar laatste optreden (dat gefilmd werd voor hun eerste en meteen laatste dvd).

"Only man ends but forever's the world", zingt Nell in het laatste nummer. Toch een waardig einde van een theater dat veel prachtige muziek maakte. Ik zal hen missen.