Monuments of a Rubicund Age is een mix van noise- ,gothic-, industrial- en ambient-klanken overgoten met een flink avant gard-sausje: vergelijkbaar met oude Raison d'Etre (hoe kan het ook anders....Peter Andersson was hier bij betrokken), maar ook hints van vroegere projecten zoals Svasti-Ayanam.
Het is een weliswaar kort, maar afwisselend album te noemen.
Het ene moment klinkt de muziek redelijk relaxed en toegankelijk, getuige nummers als het 2-delige "The Gawds Are Still at Karnak", waar op Part I vervormde vocalen te horen vallen van Johanna Rosenqvist, die bijgedragen heeft aan het Cataclyst-project.
Het andere moment klinkt het album als de soundtrack van beelden uit de meest benauwende koortsdromen, oftewel vrij verontrustend en luguber. Nummers als "The Verge of Mortal Ground" en het met naargeestige samples overtrokken "Rubicund Cloister" zijn daar perfecte voorbeelden van.
"The Serpent's Fang" is daarentegen weer pure noise en neigt weer naar de meer ruwere sound van projecten als Stratvm Terror.
Meer gepolijste, breed uitwaaierende dark ambient als "Elwes in Sheeting Wind" en "Rubicund Age" zouden zo op bijvoorbeeld het debuut van Raison d'Etre hebben kunnen staan.
Ondanks dat ik het zelf één van de mindere vind, omdat het nét te lang doorgaat zonder dat er sprake is van enige progressie, is het opvallendste nummer echter wel "Dwarfs in Hidden Realm" die op deze versie van het album in een kortere uitvoering prijkt (naar het schijnt duurt het origineel bijna 20 minuten!). De combinatie van een tribal-ritme met aangename fluit-partijen op de achtergrond gecombineerd met samples van een achterstevoren opgenomen stem, klinkt toch vrij beklemmend. Om maar te zwijgen van het einde, die je recht op je stoel laat zitten en het hart in de keel doet kloppen!
Al met al biedt dit unieke album aardig wat voer voor doorgewinterde ambient- en industrial-liefhebbers.
Zelf hou ik meer van de sound van Raison d'Etre en heb ik ook het gevoel dat er nog meer uitgehaald had kunnen worden. Echter kan dat ook te maken hebben met het feit dat ik het album wat aan de korte kant vind. Of kan het te maken hebben met het feit dat ik gewoon verwend ben!
Ondanks dat is deze Monuments...een bijzonder album van een interessante, eenmalige samenwerking tussen 2 muzikanten binnen hetzelfde genre die het album alleen daarom al redelijk uniek maakt en vind ik bij deze een dikke 3,5 waard.