Star Inc. - The Most Spectacular Synthesizer Hits of Vangelis, Jean Michel Jarre & Jan Hammer (1988)

Zoals zo velen heb ik deze cd ook wel eens gehad. Ik snap nooit dat er mensen zijn, maar dat zal zeker aan mij liggen, die voldoendes geven voor het precies naspelen van andermans hits. Zeker als het gaat zoals hier om instrumentale synthesizer muziek.

Puur vanuit mijn interesse in electronische muziek snap ik dergelijke uitgaven niet. Veel liever hoor je de originele uitvoeringen die wat eigens hebben. Hoe Vangelis met ziijn spullen omgaat is een hele andere benadering dan Jarre en ga zo maar door. Die verschillen zijn mooi om te horen. Kort door de bocht het wat ruwe geluid van Vangelis en de gepolijste stijl van Jarre. Ja en dat is ook de crux van het verhaal. Vangelis en Jarre willen niet samen op één album staan. En dan blijft er maar één ding over naspelen dus, wat zonder meer jammer is.

Daarnaast geeft het ook de bekrompenheid aan van platenmaatschappijen die dergelijke compilatie albums op de markt brengen. Er is meer goede electronische muziek dan van de Griek of fransman. Legio zelfs. Waar zijn Tangerine Dream, Klaus Schulze en Kraftwerk bijvoorbeeld op dit album. Zijn die niet belangrijk geweest voor de electronische muziek? Het zijn wellicht leuke albums om te horen als je bij de tandarts zit te wachten, maar ja daar kom je door de zenuwen die je hebt niet echt tot luisteren toe.

Haha, sowieso schieten de vullingen toch direct uit je mond, als je deze kitscherige, ongeïnspireerde en nagespeelde muziek hoort. Dat maakt dat bezoek bij de tandarts er ook niet bevordelijker op.

Nee, dan luister ik nog liever een half uur naar een boormachine.

Gek eigenlijk, want deze zooi lag voor een habbekrats in de platenbakken, maar toen een jaar later Arcade zich ermee ging bemoeien, moest er ineens de hoofdprijs voor worden betaald.

Tja, Arcade had natuurlijk belachelijk veel geld in de reclame-campagne gepompt voor het Synthesizer Greatest-project, dus moest er voor de gemiddelde CD (of LP/MC) een flinke prijs betaald worden.
Ik vraag me ook af of het leeuwedeel van de doelgroep waarop gemikt werd, wel door had dat het hier om nagespeelde synthesizermuziek ging...

In ieder geval is deze release het bewijs dat je het spelen van synth-klassiekers beter kunt overlaten aan degenen die ze zelf geschreven hebben. Neem bijvoorbeeld de versie van Equinoxe hier...Dat klinkt toch helemaal nergens naar !!

Blijft altijd lastig te achterhalen wat de beweegredenen zijn geweest voor het uitgeven van dergelijke albums. In het begin speelde het verhaal rond dat Jarre en Vangelis niet op één album wilde. Aan de andere kant kan ik bedenken dat men deze albums voor weinig wilde aanbieden bij een benzinepomp. Je staat daar te wachten om af te rekenen en ziet deze albums voor weinig liggen in het schap.

En dan blijkt met de tijd dat het om een populair product gaat en dat het daarnaast in handen komt van een platenmaatschappij die er een heel ander idee bij heeft. Geld op de plank en niets anders. Nou ja, iets anders, in dat geval doet een ander hoesontwerp wonderen en de prijs stijgt vrolijk mee. Zie daar het beleid wat met een populair product heeft te maken.

Toch is niet alles slecht wat hier te beluisteren valt. Zo vind ik Oygene 4 in de versie van Starink echt beter klinken dan het origineel van Jarre.

En eigenlijk ook alle Vangelis tracks klinken hier beter dan het origineel. Knappe prestatie!

Tja, mijn negatieve commentaren van vele jaren geleden zijn, sinds ik de Synthesizer Greatest-compilaties dit jaar met frisse beleving heb her-ontdekt, niet meer van toepassing en het moet gezegd: deze versies klinken misschien beter maar zijn niet beter dan de originele versies. Toegegeven, Ed Starink maakt er soms echt wel wat creatiefs van, getuige een opvallende uitvoering van "Pulstar", echter het eerder aangehaalde "Equinoxe" (hoort te heten "Equinoxe Part 5"), is eigenlijk gewoon beroerd. Maar hé, dat is simpelweg gewoon hoe ik er naar luister. Ik ben allang blij dat ik mijn mindset t.o.v. de bewerkingen van Ed Starink drastisch heb kunnen bijschaven. Ik verhoog mijn stem dan ook naar 3 punten voor deze budget-compilatie, uitgebracht op Ed's eigen Star Inc.-label.

Verder wil ik eigenlijk alles wat Ed Starink op Star Inc. heeft uitgebracht, een beetje laten voor wat het is, omdat het meest essentiële ook al via de Arcade-releases van Synthesizer Greatest zijn uitgebracht.

In tegenstelling tot Star Inc. waren de Arcade-releases prijzig, echter is dat tegenwoordig niet meer van toepassing. Dus ben je geïnteresseerd in hoe Ed Starink synth-klassiekers muzikaal heeft geïnterpreteerd, beperk je dan tot de Synthesizer Greatest-compilaties. Die zijn voor een appel en een ei te vinden.

Het blijft toch een apart stukje muziekgeschiedenis, die hele heisa rond Synthesizer Greatest. Leuk dat het anno 2024 toch nog een beetje leeft hier op de site .