The Dodos - Time to Die (2009)

Gisteren is deze plaat al gelekt. Ruim twee maanden voor de officiële releasedatum. Omdat ik de vorige plaat veel beluisterd heb, kon ik het niet laten om deze nieuwe The Dodos meteen binnen te halen.

De vorige plaat - 'Visiter' - bevatte het een aantal prachtige nummers, met als hoogtepunt voor mij 'Fools'. Wel vond ik, dat er soms te lange nummers op stonden, die niet spannend genoeg waren om ze helemaal uit te zitten. Op deze nieuwe plaat staan twee langere nummers van zes minuten; de rest van de nummers duren ongeveer 4 minuten.

In een interview vertelden de heren van The Dodos, dat deze plaat meer 'als een band' klinkt. Dat klopt! Meteen al in het openingsnummer 'Small Deaths' is er een veel voller geluid te horen dat me erg aanspreekt. Mooie zang, goede (zo nu en dan heerlijke stampende) drums en gitaarwerk. En ook andere instrumenten, zoals bijvoorbeeld een klokkenspel, waardoor dat vollere geluid ontstaat.

De nummers bevatten een lekkere vaart en zijn spannend in tegenstelling dus tot een aantal nummers van de vorige plaat.

Idd de plaat is al gelekt, het is een toffe plaat geworden, maar het is nu nog te vroeg om een definitief oordeel te vellen. Een score komt later dus.

Toch wel een stuk minder dan het spannende Visiter. Minder geschreeuw, geen vreemde percussieritmes, voorspelbaardere gitaaruitbarstingen of andere rariteiten. Een 'voller' geluid resulteert in dit geval voor mij niet in een betere plaat. Ook vind ik de xylofoon hier en daar wat nadrukkelijk aanwezig. Ik blijf 'm luisteren, maar het rauwere Visiter deed mij veel meer.

Fables en Troll Nacht zijn het fijnste.

Tig luisterbeurten verder zijn we nog niets opgeschoten. Mijn door-Visiter-zorgvuldig-opgebouwde-Dodos-euforie is een beetje verdwenen. 3*.

Idem, veel rauwheid verloren, er mist iets...
Maar Fables blijft toch weer lang in mn hoofd zitten.

Een paar nummers (3 welgeteld) laten zien dat the Dodos op weg zijn naar melodieën en een geluid dat dicht in de buurt van the Shins ligt en ik daarom ook fantastisch vind. De andere 6 nummers raken mijn inziens kant nog wal en blijven steken bij een magere melodie opgevuld percussieritmes. Helaas dus geen topplaat, maar ik ben wel blij dat ze een nieuwe richting zijn ingeslagen. Ik heb ze nu twee keer live gezien en bij het laatste optreden begon hun geluid me toch al te vervelen. Hopelijk bij de volgende plaat een fantastisch nieuw dodo geluid. Nu moet ik het helaas doen met slechts 3 goede nummers (the Strums, Fables en Acorn Factory

Staat momenteel op de luisterpaal......

Toch een kleine teleurstelling, hier had ik meer van verwacht. "Visiter" was een heel fijne plaat met avontuurlijke en wilde ritmes. Heel ongedwongen en ruw ook.
Maar ik vind hier niet veel meer van terug, wat het op zich nog geen slechte plaat maakt, maar ik had het toch liever wat wilder gekregen.

Een creatieve gitaarmix van tal van invloeden met als resultaat een eigenzinnig geluid. Topmuziek, wat een lekker bandje zeg. Heel in de verte iets van De Feelies ...?