Chet Baker - My Funny Valentine (1994)

Eigenlijk vind ik de hoes op zich al mooi. Voor mij geeft het ook de inhoud weer van dit album, waar ik tegelijkertijd heel warm, maar ook heel melancholisch van kan worden.
Het mooist is nog om dit te horen op mijn I-pod / discman tijdens een wandeling door de stad. Iedereen jakkert en jaagt maar door en loopt met tassen vol aankopen (hoezo "het gaat zo slecht" ?!), en jij loopt daar wat verloren tussen samen met Chet.

Ik denk dat aERo het al goed verwoord heeft. Een verschrikkelijk romantisch album, maar waar ook een enorme melancholie vanuit straalt.

Probeer dit maar eens onder woorden te brengen, mij lukt het niet. Ik zie een oud appartement, regen langs de ramen, een slapende vrouw in bed, oude films. Zoiets? Klinkt cliché, maar bij Chet werkt het zo goed.

Awel zie, ik vind dit nu ook een prima plaat van een biezonder artiest; Deze Chet Baker heeft een enorm aparte wat dromerige stem, zo zag de man er ook uit, een beetje een James Dean Figuur, maar privé was het een beest die aan alles wat slecht was verslaafd was en niet al te elegant met dames omging.
Dàt is gelukkig uit deze muziek niet op te maken. Zijn trompetspel is uiteraard legendarisch.
Zéér dromerige plaat overigens. Maar die MP3, neen, voor een totaal ontechnisch persoon als ik, is dat iets van een geheel andere planeet, zo'n MP3 ding!
4 sterren zowaar
****

Het lijkt wel alsof het nummer Let's Get Lost op elk Chet Baker album staat

Zo weinig reacties op dit mooie album? ik dacht nochthans een klassieker in huis te hebben gehaald

Zeker en vast! Maar hij heeft betere platen gemaakt, in kleine combo's vind ik em beter maar wat een toon, wat een tooooonnnn!!!
De man in actie zien?:http://www.chetbaker.net/

Nog beter??? Welke zijn dat dan want die moet ik dan ook eens in huis halen.

Leuke videos trouwens

Alvast een mooie hoes

Meen je dat nou? Doet me denken aan een Knuffelrock-editie. .

Twee knuffelende tietjes.. en daar houdt Kos wel van!

Juist daarom, best een grappige hoes toch

Godlike!

Momenteel ben ik bezig om mezelf te trakteren op alle jazztoppers uit de jaren ´50. En waarom jaren 50? Ik vind het fascinerend dat er 60 jaar geleden muziek is gemaakt die zo ontzettend tijdloos is en misschien wel nooit meer geëvenaard wordt. Elk willekeurig facet van de jaren vijftig behoort inmiddels toe aan musea, maar deze muziek is nog springlevend. Wanneer je dan Musicmeter als leidraad gebruikt kun je onmogelijk om dit album van Chet Baker heen.

Persoonlijk ben ik wat meer into the instrumentale jazz, maar ik moet zeggen dat dit toch een geweldig mooie uitzondering is. Op wikipedia las ik een mooie opmerking met betrekking tot Chet Baker: "hij zingt zoals hij speelt". Dat dekt eigenlijk wel zo'n beetje deze prachtige lading. Nu met de herfst die om de hoek komt kijken is het toch heerlijk om jezelf te baden in deze prachtige melancholische muziek? Dit wordt een fijne maand voor mijn oren!

ps. Inderdaad prachtige hoes!

Elk jaar met valentijn komt Chet Baker bij mij weer tevoorschijn, en blijft dan weer een tijdje hangen. Februari is voor mij dus de maand van Chet Baker. Eigenlijk draai ik dan alleen dit album, de rest ken ik nog niet. Maar van dit album kan ik dan zeker genieten!

Bij valentijn denk je aan romantiek, liefde, intimiteit. Het komt allemaal voorbij op dit album. Al op het eerste nummer bezingt Chet zijn liefde, met zijn bijzondere stem. Is het een mooie stem? Ik weet het niet, maar het past perfect bij de muziek, en je voelt dat hij het meent, dat het recht uit zijn hart komt. En de stem van Chet Baker, als dat niet romantisch en intiem is, dan weet ik het ook niet meer. De perfecte muziek voor valentijn dus.

Soms zingt Chet zelf, soms laat hij zijn trompet zingen. Het maakt geen enkel verschil. De liefde straalt er vanaf. Hartverwarmende muziek

De liedjes die Chet ten gehore brengt zijn prima, het album heeft een zeer constant niveau. Weinig uitschieters naar boven of beneden, gewoon stuk voor stuk aangename liedjes. Een enkele keer moet ik aan Frank Sinatra denken op dit album (It's Always You), maar Chet Baker heeft een unieke eigen stijl, mede door zijn stem.

Bijna zestig jaar oud, maar nog steeds een mooie plaat. Muziek is tijdloos, en dat wordt maar weer bewezen met dit album. Ik moet het niet te vaak horen, maar áls ik het dan weer eens opzet, dan kan ik er absoluut van genieten. 3,5*

Samen met Chet de drukte passeren....!

Zéér fijn album voor de rustige late avondjes.

Ik ben op zoek naar meer albums zoals dit, vocaal met lichte muzikale ondersteuning. Ik ken van Chet Baker:

Chet Baker & Strings
My Funny Valentine
Chet Baker Sings
It Could Happen to You
Chet

Als iemand aanraders heeft, zeer welkom.

Billie Holiday - Lady in Satin
Herbie Hancock - River
Chet Baker with Fifty Italian Strings

Misschien dat die platen je bevallen

Het is gek, haast een vorm van synesthesie, om muziek als warm te omschrijven. Desondanks is dat precies het woord wat in mijn hoofd komt bij deze Chet baker. Muzikaal gezien staan er op dit album een stel Jazz-ballades die door Baker "Rechttoe Rechtaan' worden vertolkt. De diepte zit'm, mijn inziens, in de emotionele accenten. De wijze waarop deze jazzlegende speelt met emoties als: eenzaamheid, verliefdheid en melancholie, doet me haast denken aan een professioneel acteur. Desondanks gaat het lage tempo van een album als deze me na een goed half uur wat tegenstaan. Al met al best een prima plaat voor de wintermaanden. 4*