James Last - Music from Across the Way (1972)

Een vieze coverplaat.

'Benieuwd hoe erg het is'. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. Stapeltje platen gekregen met daarin ook deze. Het enige leuke is de hoes: leuk in het tijdsbeeld. Zelfs de stijve Last moet hier een beetje losjes op de cover, en op de achterkant is hij met wapperende haren in idyllische setting (paard en wagen, roosjes) geflankeerd door een dame in hotpants.

Dat hij zich van zijn hippe kant laat zien blijkt uit het recente repertoire (o.m. bekend van Neil Diamond, Beatles, Middle of the Road, Marc Bolan, Otis redding). Naast de gebruikelijke James Last behandeling (alle pit en ritme van de compositie platgewalst met het arrangement), wordt alles ook nog eens gezongen door een koor dat gospel wil doen omdat dat toen ook hip was. Gek word je ervan! Denk niet aan zoiets als Les Humphries of Edwin Hawkins (vind ik allebei best leuk), eerder richting Ray Conniff en dan nog een stuk erger.

Veilig op zolder opgeborgen.