Providence - Ever Sense the Dawn (1972)

Baroque folk pop-plaatje geproduceerd door Tony Clarke (the Moody Blues).

Door de prachtige vocale harmonieën en samenzang doet het zo nu en dan aan een band als the Left Banke denken.

Kleurrijk en zeer gelaagd album met klassieke elementen, mede door de gevarieerde en verrassende instrumentatie (cello, viool, glockenspiel, harp), toch had het hier en daar wat minder soft en pretentieus mogen zijn (vooral afsluiter "Behold: A Solar Sonnet" slaat net iets te ver door).

Treshold is het label van the Moody Blues en in die hoek moet je deze muziek dan ook zoeken. Mooie harmonieuze samenzang, wat klassikale invulling. Providence was een Amerikaanse band, de enige Amerikaanse band die op het Treshold label een plaat kon maken. De plaat is maar kort (29 minuten) en in deze tijd (begin jaren 70) was de band eigenlijk met geen andere band te vergelijken. Ze hadden bijvoorbeeld geen drummer. Live zorgden de bas en cello dat het toch ritmisch goed klonk. Verder waren ook nog 2 violisten bij de band betrokken.
De band heeft ongeveer drie jaar bestaan en dit is de enige plaat die ze hebben gemaakt. Ik heb geen idee of dit album iets heeft gedaan in die jaren, maar dat geloof ik niet. Volgens mij is er ook geen cd van uitgegeven. Ik vind het bijzonder prettige muziek, ook passend in deze tijd. Wat soft misschien, maar muzikaal is het erg goed. Het wordt bij de prog ingedeeld of folk-rock.
Een vergeten meesterwerkje.