Whiplash - Unborn Again (2009)

Effe kort: sinds jaaaaaren weer eens een heus studio album van het ooit zo mega woeste Whiplash uit New Jersey. Yep, zij brachten 2 knallers van klassiekers uit in de machtig mooie jaren 80 waarop gethrashed werd totdat je omviel. De albums erna interesseerden mij minder, op een enkel verzamel ding of demo ding daarna dan. Nu dan een heus nieuw album ding. Wat ik er tot op heden van gehoord is aardig, ze hebben altijd hele pakkende ideeën gehad die hun songs zo sterk kenmerkte. Het veroorzaakte mede krakers van nummers eerder te vinden op hun eerste 2 albums uit de jaren 80. Ik schrijf nu mede, want wat zo noodzakelijk is bij een band als Whiplash is GEEN ingegraven productie anno 2009 en ik verlang een alles verwoestende musicerende band en doorgeslagen zanger Tony Portaro! Zo hoort Whiplash op zijn volle oorlogssterkte te zijn. Nu, tenminste wat ik tot heden gehoord van het nieuwe album, klinkt voor mij alles wel aardig. Een eerlijker open rauwere productie en een nog hysterischer zang zoals ze eerder dat konden zouden de goede ideeën in de nummers ten goede komen. Lauwe soep is nu eenmaal minder dan goede hete soep waarbij je je zowat aan brandt. Zei ik: effe kort?!?!

Dit album heb ik ook wel eens beluisterd, maar echt sterk klonk het allemaal niet. Van de latere albums lijkt Sit Stand Kneel Pray uit '97 mij nog de beste. Daar heeft men nog eens een goeie zanger voor de microfoon gekregen en een stel leuke nummers geschreven.