Fish - Kettle of Fish (1998)

Een best of van de Grote Schot. Bestaande uit de singles van de eerste solo lp tot en met de toen laatste Sunsets on Empire, aangevuld met wat onuitgebracht werk. Wat direct opvalt is toch wel dat de singles van Vigil in a Wilderness of Mirrors en eerder genoemde Sunsets... ook direct de beste zijn.

The Big Wedge is prachtig actueel, met de kritiek op Amerika,
A Gentleman's Excuse Me behoeft waarscijnlijk geen uitleg, het mysterieuze Goldfish and Clowns , het zijn toch wel toppers.

Jammer van het duet met Sam Brown, klinkt veel te geforceerd modern (zeker omdat in het origineel door de opbouwende woede met elk couplet duidelijk werd dat het laatste wat hij wilde nog wel goede vrienden zijn was), Chasing Miss Pretty is een leuke poging tot iets zomers, maar verder eigenlijk een niemandalletje, Internal Exile is een aardig nummer, maar ook zo on-Fish op de een of andere manier.

Deze verzameling is vooral uitgebracht in de slipstream van het toen erg populaire en goed ontvangen Sunsets on Empire en terecht ook dat Fish dit deed. Het maken van SoE liet hem falliet achter en zo kon er samen met de tour, relatief makkelijk, wat terug verdiend worden.

A Kettle of Fish is een aanrader voor een ieder die Fish nog niet kent, of uit het oog is verloren na Marillion, maar voor een echt goede kennismaking zou ik eerst Vigil in a Wilderness of Mirrors of Sunsets on Empire of de laatste, Field of Crows, luisteren.

Fijne verzamelaar met alleen maar goede nummers. Bijzonder op dit album zijn Chasing Miss Pretty en Mr. Buttons, die niet op andere albums staan. Vooral Mr. Buttons vind ik een lekker nummer. Ik was Fish een beetje vergeten maar hij heeft ook na Marillion nog mooie muziek gemaakt.