Fish - Yang (1995)

En hier ook, 1995 en niet 2000

Fish is erg goed in het op kosten jagen van zijn fans door zijn repertoire steeds opnieuw in allerlei vormen uit te brengen. Toch is deze plaat samen met Yin zeer goed te pruimen. De CD zitten dan ook regelmatig in mijn speler.

Ik vind het not done om jezelf te coveren, zeker als het een stuk minder is dan het originele materiaal.

Wel, ik heb dit album sinds kort in huis, en Midnihtcowboy, ik vind eerlijk gezegd die interpretaties van de Marillionklassiekers net wel goed, niet beter, slechter ook niet: anders...
Ik kocht de CD om wat meer kennis te maken met Fish zijn solo stuff, en kreeg er meteen enkele Marillion nummers bij ook, zo bekijk ik het

Ik ken niet veel van Fish solo. Ik was lid van een boekenclub en moest een verplichte kwartaal bestelling plaatsen. Heb toen de cd's Yin en Yang van Fish besteld. Ik was zeer aangenaam verrast. Ik heb verder geen cd's van Fish in huis. Yin en Yang vind ik echter twee toppertjes .
Uit deze twee albums wordt destemeer duidelijk wat de kracht van Marillion was met Fish in hun gelederen. Na het vertrek van Fish is Marrilion geworden tot een flauwe hap, zo'n zouteloos ziekenhuis prakkie . Maar dit terzijde.

Groeten, Hans

Oftewel vlees noch Fish, de patienten van het ziekenhuis komen er toch maar bekaaid vanaf !

Ben het met je eens dat Marillion iets mist met zijn vertrek, maar ben toch van mening dat je Marbles niet goed beluisterd hebt....misschien moet je dat eens overwegen, heeft weinig met ziekenhuisprak te maken!

Ik ken de cd Marbles niet maar Ari ik zal je advies opvolgen........ik zet Marbles op mijn lijstje "nog te beluisteren cd's".
Ik ben na "Holidays in Eden" afgehaakt maar mischien wel ten onrechte!! Ik lees in ieder geval hier op MuMe dat de recenties over Marbles zeer positief zijn.

Dit is toch gewoon een soort van verzamelaar?

de meeste nummers zijn remakes

Ben ik met je eens. Remasteren om een beter, voller geluid te creëren is okee, zeker als een album blikkerig klinkt op cd.
De Yin en Yang cd's klinken nu al een rommeltje voor mij.

De versies van Kayleigh en Lavender zijn hier zielloos.
Onbegrijpelijk dat dit echt dezelfde zanger is als het orgineel.
Nooit moeten doen.

Onbegrijpelijk zo'n opmerking. Die hier bovengenoemde versies zijn veel beter dan het origineel. "Yang" en natuurlijk ook "Yin" laten duidelijk horen waar het na het vertrek van zanger Fish bij Marillion zo ontzettend mis ging. De "re-recordings" op "Yin" en "Yang" zijn een genot voor het oor. 5***** voor beide albums.

Ik mis hier dus het gevoel.
Komt over als een zielloze Idols auditie.

Ik ben namelijk wel een groot Misplaced Childhood fan.

Ik ook dus. En een nog groter "Clutching at Straws" fan.....

Ik vind Yin iets beter dan Yang, maar hier geldt hetzelfde.
Een leuke kennismaking met het solmateriaal van Fish. Het heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar de reguliere albums.