Momus - Stars Forever (1999)

Nick Currie heeft feilloos de juiste artiestennaam gekozen: Momus, de Griekse god van hoon en spot. Hij is al decennia het enfant terrible en immer dwarse troubadour van de pop. Met zijn bijtende en satirische teksten die soms zeer persoonlijk zijn jaagt hij menigeen tegen zich in het harnas en zet anderen weer op het verkeerde been. Wat bijvoorbeeld te denken van Stars Forever uit 1999? Dit wordt gezien als zijn meest controversiële project. Hier zit zoals gewoonlijk een heel verhaal achter. Het begon met zijn voorgaande album The little red songbook (1998). Eén van de songs, Walter Carlos refereert aan Wendy Carlos. Voor haar seksoperatie beter bekend als Walter Carlos, componist van de muziek voor o.a. A Clockwork Orange. In dit nummer laat Momus Wendy een reis terug in de tijd maken waarin ze haar vroegere zelf ontmoet. Uiteindelijk trouwt Wendy met Walter. Carlos was not amused en won de door haar aangespannen rechtszaak. Momus moest flink dokken en was gedwongen de aan haar refererende songs van het album te verwijderen. Om de door hem gederfde kosten te dekken bedacht hij een plan. Voor zijn volgende album vroeg hij duizend dollar aan de eerste dertig mensen die zijn of haar naam vereeuwigd wilden zien in een song op zijn album. Ze worden in Momus' woorden geschilderd in een lied. Aldus geschiedde. Velen reageerden waaronder Jeff Koons.
Dit project leverde hem natuurlijk zowel lof als kritiek op. Heeft hij hiermee een uniek artistiek statement gemaakt of is hij gewoon een schaamteloze geldwolf? Wie zal het zeggen? Zeker is dat hij er andermaal in is geslaagd om verwarring te zaaien.
Wat sfeer betreft vliegen de songs alle kanten op, muzikaal omlijst door een vrij kaal instrumentarium waarin elektronica de boventoon voert. De teksten zijn als vanouds komisch, scherp en soms tegen het grove aan, zeker als het over seks gaat. Of dit nu een artistiek hoogtepunt in zijn oeuvre is waag ik te betwijfelen maar ik heb me bij het beluisteren ervan kostelijk geamuseerd. En niet te vergeten zijn op dit album ook de winnaars te beluisteren van de Karaoke wedstrijd met songs van zijn album The Little Red Songbook. ook weer zo'n maf idee van die onverbeterlijke satiricus.

Eentje die ik dus ook maar eens moet gaan beluisteren zie ik al

Wat een aandacht voor Momus opeens.

Ik heb dit album destijds gekocht, maar in geen jaren meer gedraaid. Vond het een wel een apart project, maar uiteindelijk is alleen Stefano Zarelli echt blijven hangen. Ik moet het ook weer eens beluisteren, binnenkort.