Joe Henry - Blood from Stars (2009)

Ben zeer benieuwd. Vorige albums allemaal zeer goed bevallen.. Iets bekend over de release datum?

De releasedatum is volgens mij 18 augustus, maar ik heb hem in ieder geval wel al kunnen beluisteren. Als zijn vorige albums je goed zijn bevallen dan weet ik bijna zeker dat je deze ook kunt waarderen.

Hier kun je er wat meer over lezen: Joe Henry to Release BLOOD FROM STARS August 18 - antilabelblog.com

Zo nu en dan kom je artiesten tegen die tegen de stroom inzwemmen. Muzikaal is dit werkelijk fantastisch, prachtige jaren 30 dixieland verweven in popliedjes met een productie die zijn weerga niet kent(vooral t drumgeluid heavy). Echter zijn stem daar kan ik maar niet aan wennen. Kandidaat voor groeiplaat,

Hij kruipt onder je huid, raakt je in je ziel m.a.w een super plaat, en wat een productie bijna een hoorspel en die drums alsof er onweer op komst is. met deze plaat het ultieme bewijs: De beste producer ter wereld(Solomon burke, Bettey Lavette).voer voor de jaarlijstjes, Van de 4 naar de 5 !!! hoppa

Nog iets te vroeg voor een cijfertje.... Toch wil ik even kwijt dat "Progress Of Love (Dark Ground)" me iedere keer weer aan Randy Newman doet denken. De tekst, de sfeer van het nummer......

Henry produceerde dit jaar trouwens ook al het prachtige "A Stranger Here" van Ramblin' Jack Elliott.

thanks Poles, die Elliott ga ik gelijk ff proberen. En grappig ik moets ook aan Randy newman denken, maar dan bij het 2e nummer

zit 'm nu te beluisteren op vpro's luisterpaal en lijkt me idd een groeiplaat van jewelste. Prachtig intro, gevolgd door sfeervolle songs met een jazzy-/dixielandachtige inslag . Echter geen randy newman gevoel, meer tom waits ttv blue valentine, maar dan met een geheel eigen draai.
Erg mooi!

klopt dat Tom waits gevoel, Marc Ribot speelt namelijk hier gitaar en heeft al menig Tom Waits albums mee gedaan. Leuk feitje is dat de zoon van Joe Henry sax speelt

Opnieuw een topper van Joe Henry. Een ijzersterk begin en hoewel het soms wat teveel hetzelfde is, blijft het boeien tot het einde

Joe Henry zingt de blues

Pas bij het elfde album van Joe Henry word ik opmerkzaam. Blood From Stars is dan ook een lekker blues-album geworden. Niet dat je er erg vrolijk van wordt, want dat schijnt niet te mogen met blues, maar de muzikaliteit spat er wel vanaf.

"Partly, I just loved what happened when this particular group of musicians heard a song and had to respond to it in a very immediate way," Henry explained. "I can always go back to what I thought [the song should sound like], but if you limit them to your own imagination, then you're just cutting yourself off from the richest resource you have."
(Bron: joehenrylovesyoumadly.com)

Volgens zeggen is Joe Henry met z’n laatste album een compleet nieuwe muzikale weg ingeslagen. Misschien is dit wel voor Mr. Henry's eiegn albums zo, maar het door hem geproduceerde meesterlijke album van Alan Toussaint laat de blues (dit keer uit New Orléans) ook al horen. Eigenlijk is het best gek, want de zangstem van Joe lijkt voor de blues gemaakt.

Dat hij getrouwd is met de zus van Madonna is natuurlijk ook handig. Op aangeven van zijn vrouw heeft zijn beroemde schoonzus het nummer Stop van zijn hand omgebouwd tot Don’t Tell Me en dit op haar megaseller Music gezet. Dit was slechts de eerste zet, want de samenwerking kreeg nog enkele vervolgen met een duet als voorlopig hoogtepunt.

Blood From Stars bevat een aantal prachtige songs die op 1 hand zijn te tellen. Het hele album achter elkaar luisteren wil ik dan ook ontraden. Dit leidt tot een overdosis treurigheid. Maar af en toe een trackje is zeker het genieten waard, om vervolgens bijvoorbeeld een vrolijk springerig werkje van schoonzus op te zetten. Blijft het toch binnen de familie.

Tekst overgenomen van mijn weblog

Yes in oktober een nieuw album Reverie!!

Gaaf! Vind dit nog steeds een erg sterk album..

Wat is Bellwether toch prachtig, mensen..

Inderdaad, leuk dat er een nieuwe plaat komt van Joe Henry. In afwachting nog maar eens wat plaatjes van de man aan het draaien, vandaag dit 'Blood from Stars'. Niet zo goed als 'Civilians', 'Tiny Voices' of 'Scar', maar toch weer goed, hoor. Het lijkt ook niet echt op eerder genoemde platen. Meer bluesy, dat is wel duidelijk, zoals user CD-Recensies vertelt.