The Reegs - The Reegs (2009)
Alternatieve titel: Definitive Collection
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Blue Apple
-
See My Friends (5:15)
-
Is There a Mother-In-Law in the Club (3:03)
-
Savage Garden (5:34)
-
Chorus of the Lost (5:24)
-
Pond Life (3:26)
-
Start to See (5:56)
-
These Days (4:28)
-
Turn It Up (4:06)
-
All Tomorrows Parties (6:22)
-
Jesus Came to Manchester (6:18)
-
Snooker Hooligan (5:36)
-
In Disbelief (5:39)
-
Oil and Water (4:45)
-
As You Leave (4:16)
-
Out of Body Experience (5:55)
-
JJ180 (5:31)
-
Blind Denial (5:11)
-
Goodbye World (4:35)
-
The Dream Police (4:32)
-
The Nasty Side (6:00)
-
The Dolphins Enemy (6:36)
-
In Disbelief [Radio Session] (5:45)
-
Oil and Water [Radio Session] (5:42)
-
Running to a Standstill (4:21)
-
The Nasty Side [Instrumental] (5:23)
-
You Told Me Before (6:52)
-
Bosnia 2009 (5:36)
-
Subject to Status (5:34)
-
The Last Time (4:12)
Links
Last.fm
0
skyline
geplaatst: 29 december 2009, 19:48 uur
Zo, voor verstokte Chameleons-fans de hele produktie van The Reegs bij elkaar op een dubbelcd.
Dwz de twee reguliere albums Return of the Sea Monkeys en Rock The Magic Rock aangevuld met bonusmateriaal en alternatieve versies van nummers.
Vooral op de tweede schijf komen de karakteristieke sfeerschetsen van ex-Chams gitaristen Dave Fielding en Reg Smithies bij vlagen goed uit de verf.
Toch kunnen de Reegs hun werk bij die vorige band niet evenaren.
Schrijnendst voorbeeld daarvan is dat ik persoonlijk de twee nummers die meegeschreven en ingezongen zijn door adhoc zanger ("the clockwork poet") Reckless Robbie de beste van de plaat vind.
Op Jesus Came to Manchester krijgen Robbie's komische lyrics en dik aangezette Mancunian vocalen gezelschap van een ouderwetse Chameleons-achtige begeleiding met Dave's e-bow prominent in de mix.
Snooker Hooligan is nog meer een hoogtepunt, al is enige bekendheid met de snookersport in het algemeen en die van voor het Hendry en O'Sullivan tijdperk in het bijzonder wel een vereiste.
Snooker is toch al geen onderwerp wat je in een "rocksong" verwacht tegen te komen, en al helemaal niet in verband gebracht met hooligans.
Robbie maakt er echter een geslaagde swipe naar de oersaaie (maar altijd winnende) Steve Davis van, en een grappige hommage aan people's champions Jimmy White en vooral de altijd beschonken en ook tijdens de wedstrijd lustig doorbierende Alex Higgins.
'Cause I'm the snooker hooligan, 'Iggins is me 'ero
I want to see him beat Steve Davis, one-four-seven to zero"
Raar, maar waar. En muzikaal ook nog eens prima.
Dwz de twee reguliere albums Return of the Sea Monkeys en Rock The Magic Rock aangevuld met bonusmateriaal en alternatieve versies van nummers.
Vooral op de tweede schijf komen de karakteristieke sfeerschetsen van ex-Chams gitaristen Dave Fielding en Reg Smithies bij vlagen goed uit de verf.
Toch kunnen de Reegs hun werk bij die vorige band niet evenaren.
Schrijnendst voorbeeld daarvan is dat ik persoonlijk de twee nummers die meegeschreven en ingezongen zijn door adhoc zanger ("the clockwork poet") Reckless Robbie de beste van de plaat vind.
Op Jesus Came to Manchester krijgen Robbie's komische lyrics en dik aangezette Mancunian vocalen gezelschap van een ouderwetse Chameleons-achtige begeleiding met Dave's e-bow prominent in de mix.
Snooker Hooligan is nog meer een hoogtepunt, al is enige bekendheid met de snookersport in het algemeen en die van voor het Hendry en O'Sullivan tijdperk in het bijzonder wel een vereiste.
Snooker is toch al geen onderwerp wat je in een "rocksong" verwacht tegen te komen, en al helemaal niet in verband gebracht met hooligans.
Robbie maakt er echter een geslaagde swipe naar de oersaaie (maar altijd winnende) Steve Davis van, en een grappige hommage aan people's champions Jimmy White en vooral de altijd beschonken en ook tijdens de wedstrijd lustig doorbierende Alex Higgins.
'Cause I'm the snooker hooligan, 'Iggins is me 'ero
I want to see him beat Steve Davis, one-four-seven to zero"
Raar, maar waar. En muzikaal ook nog eens prima.
0
geplaatst: 10 maart 2011, 10:52 uur
skyline schreef:
Toch kunnen de Reegs hun werk bij die vorige band niet evenaren.
Schrijnendst voorbeeld daarvan is dat ik persoonlijk de twee nummers die meegeschreven en ingezongen zijn door adhoc zanger ("the clockwork poet") Reckless Robbie de beste van de plaat vind.
Op Jesus Came to Manchester krijgen Robbie's komische lyrics en dik aangezette Mancunian vocalen gezelschap van een ouderwetse Chameleons-achtige begeleiding met Dave's e-bow prominent in de mix.
Snooker Hooligan is nog meer een hoogtepunt, al is enige bekendheid met de snookersport in het algemeen en die van voor het Hendry en O'Sullivan tijdperk in het bijzonder wel een vereiste.
Snooker is toch al geen onderwerp wat je in een "rocksong" verwacht tegen te komen, en al helemaal niet in verband gebracht met hooligans.
Robbie maakt er echter een geslaagde swipe naar de oersaaie (maar altijd winnende) Steve Davis van, en een grappige hommage aan people's champions Jimmy White en vooral de altijd beschonken en ook tijdens de wedstrijd lustig doorbierende Alex Higgins.
'Cause I'm the snooker hooligan, 'Iggins is me 'ero
I want to see him beat Steve Davis, one-four-seven to zero"
Toch kunnen de Reegs hun werk bij die vorige band niet evenaren.
Schrijnendst voorbeeld daarvan is dat ik persoonlijk de twee nummers die meegeschreven en ingezongen zijn door adhoc zanger ("the clockwork poet") Reckless Robbie de beste van de plaat vind.
Op Jesus Came to Manchester krijgen Robbie's komische lyrics en dik aangezette Mancunian vocalen gezelschap van een ouderwetse Chameleons-achtige begeleiding met Dave's e-bow prominent in de mix.
Snooker Hooligan is nog meer een hoogtepunt, al is enige bekendheid met de snookersport in het algemeen en die van voor het Hendry en O'Sullivan tijdperk in het bijzonder wel een vereiste.
Snooker is toch al geen onderwerp wat je in een "rocksong" verwacht tegen te komen, en al helemaal niet in verband gebracht met hooligans.
Robbie maakt er echter een geslaagde swipe naar de oersaaie (maar altijd winnende) Steve Davis van, en een grappige hommage aan people's champions Jimmy White en vooral de altijd beschonken en ook tijdens de wedstrijd lustig doorbierende Alex Higgins.
'Cause I'm the snooker hooligan, 'Iggins is me 'ero
I want to see him beat Steve Davis, one-four-seven to zero"
The Reegs zijn inderdaad een slap extract van The Chameleons, maar hebben toch wel een paar sterke tracks gemaakt: JJ 180, As You Leave, The Dream Police, See my Friends (cover van The Kinks). Al met al maakt het deze complete verzameling van 'Manchester's best kept secret' zeker de moeite waard.
Ik moest in het begin wel even wennen aan Jesus Came to Manchester en Snooker Hooligan maar het zijn inderdaad erg bijzondere nummers. Muzikaal best in orde maar tekstueel echt geweldig! Als ik het goed begrijp is Rob Malone (aka Reckless Robbie) niet meer. Kan ook bitterweinig meer over hem vinden op het web.
0
geplaatst: 14 september 2025, 18:05 uur
Kwam ik zomaar tegen in de cd-bakken bij King Kong Records in Leeuwarden. Voor een mooi prijsje meegenomen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.