The Greatest Hits '91-1-Vol. 1 (1991)

Deze CD behoorde ook bij 1 van de allereeste cd's die ik zelf kocht!
Veel herrineringen aan deze CD...

Vreemd tnf RogerV deze hebben we toen niet gefileerd

Hier staan eigenlijk ontzettend veel 1990 nummers op.
Duidelijk de mindere singles van Snap en Black Box. Dat Guy het gered heeft is dan wel weer een plusje.
Dit is weer de "dance" part vermoed ik. De single van Malcolm McLaren geef ik wel een ster.

Beste nummer: A Tribe Called Quest-Can I kick it
Slechtste nummer: Candyman-Knockin' boots

Ik heb deze zelfs niet. Hoe kan dat nou?
Misschien wel eens gezien in de kringloop, maar dan maar niet gekocht wegens het niet uit het hoofd weten van alle verzamelaars in bezit en derhalve het risico van dubbelkoop maar niet genomen. Ja, ik heb echt veel CD's en LP's dubbel.
Gelukkig heb ik nu sinds kort al mijn lijsten in mijn telefoon staan, zodat dit gevaar geweken is.

Erg mooi nog steeds is Seal en nog steeds apart is Enigma en nog steeds erg leuk zijn A Tribe Called Quest, EMF, C+C Music Factory en Malcolm McLaren (R.I.P.). Vanilla Ice haat ik nog steeds.

Geinig om deze verzamelaars na te lopen.

Deze is wel bijzonder, want als ik me goed herinner waren Opposites Attract, Ice Ice Baby en Gonna Make You Sweat de eerste 3 singletjes waarvoor ik het volle pond betaalde. En die laatste 2 staan hierop. Van Candyman had ik dan weer de goedkopere cassettesingle.

Als ik nu een top 5'je moet maken kom ik op deze uit:
1. Opera House: vond ik destijds al intrigerend en is nog steeds wel een unieke plaat. Fun fact: de zangeres die je hoort is de dochter van Mohammed Ali.
2. Sadeness: vond ik destijds meer een gimmick, maar achteraf vind ik dit wel een uitstekend nummer met een mooie melodie, opbouw en de zang van de man, vrouw en het Gregoriaanse koor haken prima op elkaar in. Jaren later zou Sandra een van mijn favoriete popzangeressen worden van eind jaren '80/begin '90s.
3. Crazy: beetje onontkoombaar deze, maar wel een goed nummer van een goede zanger wiens muziek gaandeweg steeds nietszeggender werd. Eigenlijk vind ik Future Love Paradise uit deze periode beter, maar die hoor je nooit meer.
4. Unbelievable: vond ik destijds eigenlijk maar een vervelend nummer, maar nu vind ik het toch wel leuk jeugdsentiment. Al blijft het een beetje tweederangs Madchester.
5. Don't Worry: arme Kim moest alleen verder toen Mel overleed. Zielig verhaal vond ik dat en dat was het natuurlijk ook. Maar dit liedje was dan weer opvallend levenslustig. Een refrein dat in mijn hoofd gegrift zit. Nu ik het weer eens hoor bedenk ik me dat het ook best een Kylie Minogue nummer had kunnen zijn.

Deze hoeven van mij niet meer zo:
- Vanilla Ice - Ice Ice Baby: kende ik destijds uit mijn hoofd, maar doe mij nu toch maar gewoon Under Pressure. Wel opvallend achteraf dat al Ice' hits gewoon oude platen waren waar hij wat overheen rapte. Play That Funky Music is nog een stuk erger zelfs.
- MC Hammer - Pray: nog zo'n een. Can't Touch This vond ik vanwege de gimmick wel leuk, het origineel kende ik toen ook nog niet. Ditmaal vergrijpt Hammer zich aan When Doves Cry, wat ik een geweldig nummer vind. Maar desondanks heb ik Pray altijd maar een mager nummer gevonden.
- Candyman: moest het ook hebben van een oude sampletje (oh boy i love you so, etc.), verder nooit meer wat van deze man vernomen. Maar goed, ik heb destijds ook zijn kas gespekt met mijn singletje, hopelijk kan hij er nog van rentenieren. Achteraf snap ik niet wat ik hier in hoorde...

Voor wie het niet wist: dat 'oude sampletje' komt hier vandaan. Zóveel beter dan die nummer één hit...