Wigwam - Being (1974)

Deze te gekke finse progrockplaat kan zich wat mij betreft meten aan de bekendere platen van bijvoorbeeld Genesis, Camel, King Crimson maar ook bijvoorbeeld Zappa en Gentle Giant.

WigWam is een kwartet (op deze plaat) welke virtuositeit kan meten aan humor/speelsheid en bizarre composities. Al zijn veel songs wel moeilijk direct te begrijpen en duurt het wat luisterbeurten eer de melodieën tot je komen. Het is ook voornamelijk de gekte van de songs waarvan ik denk dat veel mensen zal afschrikken. Omdat de plaat een soort rockopera is, zijn er ook niet zo 1-2-3 losse pakkende liedjes te vinden. Het gaat (zoals wel vaker bij prog) om het geheel. En juist dat geheel is zo heerlijk.

Op deze plaat is de bezetting: Pekka Pohjola (bass, viool, piano, mini-moog), Jukka Gustavson (zang, piano, orgels, mini-moog, VCS 3 synthesizers), Ronnie Österberg (drums, percussie), Jim Pembroke (zang, piano), met een flinke groep sessiemuzikanten zoals Pekka Poyry (fluit, sax)