Evangelista - Prince of Truth (2009)

De oude was ik nooit zo'n heel groot fan van, maar poe zeg, wat is deze mooi.

Inderdaad, deze plaat verdient meer aandacht. Als je het label kunt waarderen, dan moet je deze zeker checken. Dit is mijns inziens namelijk een typische Constellation-release.

Nog regelmatig opstaan.... en hij wordt mooier en moooier... bij vlagen verstild... met enkel iets gitaar, of alleen zang.... soms inderdaad Constellation-achtige instrumentale stukken (nooit heel post-rockerig)... Nels Cline is bij vlagen ook erg herkenbaar aanwezig met zijn bijna jazz-achtige gitaarspel (You Are a Jaguar).. en dan niet van die slappe jazz.. Maar er spreekt zo veel uit die stem... En als ze zulke nummers zingt doet het me zoveel meer dan bij de stukken die op het album 'Evangelista' staan...

Ik kan me prima voorstellen dat mensen die van die platen hielden juist vinden dat ze hier de wat normalere kant op gaat... maar het is nog steeds niet echt doorsnee pop met haar stem.. Ik weet het eigenlijk niet echt ergens mee te vergelijken... Het is echt iets aparts in mijn ogen...

Mooiste Constellation-plaat denk ik (hoewel ik Horses in the Sky ook erg hoog heb zitten)

Ok, dit nog niet eerder gehoord. Klinkt een wat onsamenhangend, de verschillende instrumenten zweven in de ruimte en lijken nauwelijks verband met elkaar te houden.. vooralsnog geen bestemming, de zang mijmert, en dan houdt het op. 3e nummer op de plaat heeft meer raakvlakken met aarde, mooi, ingetogen, druggy. Het neurotische Jaguar.. mm.. ja en nee.. klinkt vet maar doet mijn billen bij elkaar knijpen, irritatie blijft echter uit, de gekte is erg goed en het mooie einde doet me de plaat toch omdraaien (!) Veelzijdig album. Iris didn't Spell begint spannend, zang vind ik erg goed hier. Jazzy, loopt over in Klassiek, bijzonder, theatraal. Album lijkt naarmate ie duurt toegankelijker te worden.. althans, na een eerste luisterbeurt en kennismaking met werk van dit label. De spanning blijft over heel het album, super! Bijzonder raar, toch lekker, ..dromerig.. wauw afgelopen.. pff hier moet ik toch nog eens even voor gaan zitten

Heel goed dit. Carla Bozulich zingt met een bezetenheid die me heel erg ligt.
'I Lay There in Front of Me Covered in Ice' is een bloedmooie song.