Pop Classics - The Long Versions 4 (1992)

Deel 4 en volgens mij ook het laatste deel in deze reeks. Indertijd slim bedacht om deze reeks uit te brengen: van goede nummers kun je niet lang genoeg iets horen.
Toch liep de belangstelling van de koper wel terug: van de eerste twee delen zie je veel exemplaren 2de hands opduiken. Het derde en dit laatste, vierde, deel zie je al veel minder. Gelukkig toch in nieuwstaat op de kop kunnen tikken in een kringloop.
Ook deze dubbelaar bevat weer een aantal fijne uitgesponnen versies maar ook tracks (o.a. Nits, Meat Loaf) die gewoon de album/single versies zijn, niks "extra long" aan. Het nummer van ELO is uitgebreid met de Eldorado Ouverture die vooraf aan Can't Get It Out op het album Eldorado staat. Vreemde keuze van de samensteller.
Blij word ik van Golden Earring's She Flies On Strange Wings. Part 1 heb ik op een verzamelaar staan maar fijn om nu de albumversie te hebben!
Conclusie: prima verzamelaar met een paar verrassingen (had nog nooit van Phil Carmen gehoord) en ook een paar vreemde missers.

Ik kan 'All By Myself' niet meer horen zonder Mr. Bungle in het achterhoofd.

Ja, deel 1 en 2 kom je tot vervelens toe tegen, maar deze veel minder vaak. Ook ik heb 'm uit de schappen van de kringloop. Voor een eurootje of zo is het goed te doen, maar het volle pond zou ik hier niet voor over hebben. Vooral omdat veel 'long versions' gewoon de reguliere albumversies zijn. Al kom je die op verzamel-CD's natuurlijk sowieso minder vaak tegen.

Maar al met al wel een leuke verzamelaar met naast uitgekauwde nummers vrij veel minder voor de hand liggende tracks. Soms is het begrip 'Long version' inderdaad wat vergezocht, zoals bij ELO, waar de Eldorado Ouverture, die op de LP aan de hit voorafgaat, gewoon is meegenomen. Maar dat maakt het natuurlijk nog geen 'long version'. Ook bij Unchained melody hebben ze er een orkestraal intro aan vastgeplakt dat ik nog nooit eerder gehoord had. Komt kennelijk van een Amerikaanse CD-maxisingle uit 1990, het jaar waarin het nummer dankzij de film Ghost opnieuw een grote hit werd.

In de vorm van Soft Cell en Bronski Beat staan er ook twee rasechte 12 inch-klassiekers op. Van The Romantics hebben ze de opgerekte 12 inch-versie genomen, en van ABC de Miami Mix, eveneens een 12 inch versie. Maar die hoor je niet vaak meer, en is dus een leuke aanwinst. Macho city van Steve Miller is eveneens de LP-versie, maar die is natuurlijk wel weer overdreven lang. Beslaat op het originele album bijna een hele plaatkant. Na de vocale single-versie van drie minuten begint een lange, niet oninteressante interumentale jam, die na een minuut of 12 wel is uitgewerkt. Tot het weer begint en nog een tijdje nodeloos doorgaat.
Davy's on the road again is inderdaad een live-versie, zoals die ook op de bijbehorende (studio-)LP staat. Ik hoor liever de single-edit, maar die duurt maar 3,5 minuut en had hier natuurlijk een beetje misstaan.

Al met al maakt het de samenstelling wat onevenwichtig, maar als luisteravontuur is het toch wel aangenaam.