Kajagoogoo - Gone to the Moon (2008)

Dit album mag van mij naar de maan vliegen.

niet beluisterd zeker, welnee, domweg wat commentaar geven

Mocht er nog een grappenmaker zijn die een minuut(!) later reageert op mijn mening, zoals Joy laat ie dan zich nu melden. Ik ben een eerste uur-fan van deze groep, 2 nummers ervan staan in mijn top 5 van beste songs aller tijden. Op hun eerste album maken ze belofte niet waar ondanks sterke songs als: White feathers en Ooh to be ah. Op hun tweede album maken ze die belofte wel waar getuige hun funky aanpak in meerdere songs aangevuld met trompetten: Lion's mouth, Big apple en de danceklapper in de UK "Turn your back on me" (met de kippenkopclip), en de Japan-single "The power to forgive" en de interessante B-kant "Islands" (van wie is toch die lage stem). Het derde album is nog sterker, sommige radio-DJ's noemen het zelfs een juweeltje. Shouldn't do that, Charm of a gun, Do I, en afraid of you. Het album flopte echter, mag van mij in ere hersteld worden. De single "Space cadet" uit de jaren 2000 haalt het niveau van de oude songs maar staat niet op "Gone to the moon", dat had het album veel goeds gedaan. Critici noemen Kajagoogoo nep-Duran durans en wannabes. Geheel niet mee eens. Ze hebben een totaal eigen geluid en als ze hun latere albums (= 2e en 3e) eerder uitgebracht dan waren ze nog jaren aan de top geweest. Klein detail: Big apple werd een nummer 1 hit in Ijsland.

Ik ken dit album niet. Maar Kajagoogoo in het algemeen wegzetten - zoals sommigen doen - als een kopje slappe koffie (of thee naar uw smaak) is m.i. niet terecht. Zo is het baswerk van Nick Beggs van hoog niveau en dat is al voldoende om de band met wat meer respect te beluisteren.

Ook hier geen kwaad woord over (Kaja)googoo.
Deze heb ik helaas niet en de eerste plaat vind ik de minste.