'Back with Two Beasts' uit 2005 is een soort van kliekjesalbum van het album 'Uninvited Like the Clouds', maar staat eigenlijk ook gewoon op zichzelf. En hoe!
Bestaat de eerste helft uit mooie pop/rocksongs waarbij vooral de eerste song 'Snowfaller' opvalt door het mooie gitaargeluid (dat doorhet repeterende spel wat weg heeft van minimal music), de tweede helft is ronduit experimenteel te noemen.
De ruim 20 minuten durende song 'Night Sequence' waarin de zanger Steve Kilbey meer praat dan zingt, is hier het meest sprekende voorbeeld van en is zelfs ronduit briljant te noemen. Het zou op een arty album van de Velvets (de song doet me wat denken aan 'Sister Ray' van de laatsten?) hebben kunnen staan, maar zou ook kunnen zijn uitgekomen in de tijd van de spannende krautrock.
(Jezus, ik heb deze song reeds drie keer opnieuw afgespeeld, dus ik luister al ruim een uur naar Night Sequence en het verveelt me nog steeds niet... Misschien is dit wel de mooiste song die The Church ooit heeft uitgebracht....)
Niets negatiefs te melden? Er staan ook twee, gelukkig relatief korte, songs die wat te veel voortkabbelen. Maar voor de rest op muzikaal vlak: weinig negatiefs te melden
Helaas is dit album beperkt uitgebracht en is voor niet-Australiërs dus moeilijk aan te schaffen, of je moet er veel geld voor over hebben op pakweg Ebay of Discogs. Blijft niettemin zoeken, maar soms loop je onverwacht en voor een zacht prijsje tegen dit mooie album op . Mij is dit kort geleden voorgevallen....