The Mavericks - Trampoline (1998)

Dit is mijn favoriete album uit de vergaarbak van albums die totaal "uncool" zijn. Aan het aantal stemmen te zien is het niet erg bekend, ondanks dat Dance the night away veelvuldig op de radio te horen is geweest. Het is dan ook een waanzinnig aanstekelijk nummer en het enige dat wat hitpotentie had.

De country invloeden van eerdere platen zijn op Trampoline wat naar de achtergrond verdwenen en hebben plaats gemaakt voor een bonte verzameling stijlen doorkruist met popinvloeden.

Heb je zin in jazz, Fool #1 staat op je te wachten ; Zin in Gospel, Save a prayer voldoet aan al je eisen ; Zin in een lekker Vaudeville nummer, Dolores is willing and waiting. En zo zijn er ook nog Mambo, Cha-cha, Latin en Roy Orbison invloeden te ontdekken. Toch vormt het album een lekker geheel (en dan met name track 1 t/m 10).

Ik heb het album 4 sterren gegeven, omdat ik het graag beluister en het album muzikaal en qua composities prima in elkaar zit. Het is echter geen aanrader voor een blinde aanschaf. Daarvoor ligt het album toch iets te ver buiten de algemene Mume smaak.

Dance the Night Away heb ik nog op single. Prachtig nummer inderdaad, word er altijd erg vrolijk van Daarna hadden ze nog een leuke single dacht ik. Klinkt interessant, de stijlen die jij noemt. Je hebt mij al nieuwsgierig

Goed zo Friek.

even een kleine aanvulling :

Ik heb de versie met twee bonustracks All I Get en La Mucara. Dit zijn twee van mijn favorieten van het album en dus is dit een geval waar de bonustracks ook daadwerkelijk wat toevoegen.

Zonnig en vrolijk schijfje waarbij hun countryrock met diverse stijlen zijn vermengd als jazz en latin, ik vond dat één van de leukste albums van 1998. Prachtige zang ook die mij doet denken aan Roy Orbison.
"Dance the Night Away" vind ik een meer dan prima single, "Someone Should Tell Her" en "To Be with You" vind ik ook erg goed, evenals de twee bonustracks.

The Mavericks zijn zo'n bandje dat voor altijd geassocieerd zal blijven met die ene grote hit Dance the Night Away. Niet lang na de release heb ik Trampoline aangeschaft en eigenlijk beviel het overgrote deel van de songs mij direct. Het is een vrij gevarieerd album waarin, het is hierboven al gezegd, diverse stijlen aan bod komen.

Tell Me Why is een erg eigentijds countrynummer een ligt net als veel andere songs goed in het gehoor. Het vrolijke Someone Should Tell Her vond ik ook altijd wel fijn om te luisteren, evenals het rustig voortkabbelende Tell Me Why. Eigenlijk kent deze plaat geen zwakke momenten.

Ik heb het album een jaar of twee geleden verkocht en heb daar wel een beetje spijt van. Ik moet even opletten dat ik deze plaat niet puur beoordeel op mijn herinneringen, want dat zou een vertekend beeld geven. Door die herinneringen vond ik deze plaat namelijk beter dan dat het in werkelijkheid eigenlijk was.

Al met al zeker een geslaagd album, van een band waarvan ik me afvraag wat er van geworden is. Van zanger Raul Malo weet ik dat hij een solocarriere begonnen is, maar de overige Mavericks lijken van de aardbodem verdwenen te zijn...

Onlangs ontdekte ik een oude hit van THE MOODY BLUES (Een Symfonische Rockband) uit 1968, genaamd Voices in the Sky. Toen ik dat nummer hoorde, dacht ik: 'Hé, heb ik niet al eens zang- en instrumentmelodieën gehoord, die hier behoorlijk veel op lijken? En ja, de melodie van de coupletten van Dance the Night Away (hit in 1998; track 1 op dit album) lijkt veel op die van Voices in the Sky, vind ik.

Werkelijk? Ik ken beide nummers toch heel goed, maar vind dit een rare observatie.

Dit is een van de weinige albums die ik min of meer blind heb gekocht, omdat ik enkel bekend was met het nummer Dance the Night Away. Toen ik Trampoline niet lang na de release bij de lokale platenboer zag liggen, twijfelde ike echter geen moment. Dance the Night Away was immers een van de leukere nummers uit de top 40 van 1998 en ik kon me niet voorstellen dat de rest van het album erg zou tegenvallen. Gek genoeg was Dance the Night Away in de US slechts een kleine hit (niet in de Billboard Charts, maar enkel in de countryvariant daarvan).

Het opzwepende Someone Should Tell Her en wat meer ingetogen tracks als Tell Me Why en All I Get zijn naast Dance the Night Away mijn persoonlijke favorieten. De rest van het materiaal doet daar niet veel voor onder, want echte missers vind je hier niet. De band legt zich niet enkel toe op country maar geeft ook ruimte aan met name latininvloeden en een vleugje rock n' roll. Niet per definitie mijn favoriete genres, maar op de manier waarop The Mavericks het aanpakken kan ik er goed naar luisteren.

Trampoline is niet een plaat die ik nog vaak draai. Daarvoor is het allemaal toch wat te vrijblijvend. Op basis van mijn goede herinneringen scoort de band hier echter toch nog wel een ruime voldoende: 3,5*