Soundchaser - Follow Me (2008)

SOUNDCHASER - FOLLOW ME [E.P.] / 2008
"een E.P.'tje met een anekdote erachter"

Context schetsen
In een vlaag van impulsiviteit besloot ik al mijn stemmen te verwijderen. Velen waren niet meer up-to-date, aangezien m'n muzieksmaak de laatste jaren een behoorlijke verandering en ontwikkeling heeft meegemaakt - mede door MusicMeter natuurlijk. Dus dacht ik: waarom niet opnieuw beginnen? Ik maakte een lijst van ieder album die ik reeds beluisterd had, en verdiep me er nu weer in; één voor één. Ook zijn er enkele 'goede voornemens' aan verbonden, zoals een recensie schrijven na ieder album te hebben herbeluisterd - aangezien ik dit nogal verwaarloosde vroeger.

Na het 'herbeluisteren' zal ik me verder storten op nieuwe ontdekkingen. Dat zal nodig zijn; ik heb een lijst staan met een 1000-tal albums waarin ik me nog wil verdiepen. Het enige waarvoor ik bang ben in deze wereld, is dat ik sterven zal voor ik ieder album op die lijst heb leren kennen.

Het is een vreemde verandering, en misschien zullen enkelen af en toe de wenkbrauwen fronsen bij mijn nieuwe stemmen en meningen - ik geef een voorbeeld: waar ik vroeger vol lof sprak over een willekeurig album van Iron Maiden, beleef ik nu niet veel meer met die muziek - clichématig en dergelijke termen zijn nu meer typerend...

Ach nu, genoeg geleuterd. Na enkele E.P.'s die niet staan op MuMe, ben ik gekomen aan het eerste album - deze 'Follow Me' [E.P.] van Soundchaser.


Achtergrondinformatie
Soundchaser is behoorlijk onbekend, om eens een understatement te gebruiken. Hoe kwam ik in aanraking met hun muziek? Een tof verhaaltje, al zeg ik het zelf: toen mijn moeder hertrouwde, ergens in december 2008, was de 'huwelijksreis' in Ténérife.
Daar werd iedere avond een plaatselijk café (The In & Out Bar) bezocht, waar een 'pietlullig' 'hardrock' groepje speelde: SOUNDCHASER. Volgens mijn moeder werden er vooral covers losgelaten op het publiek - die enorm enthousiast waren, moet ik toch even vermelden, en om de haverklap verzoekjes aanvraagden van Pink Floyd tot Slayer. Het bleken goede muzikanten te zijn, en inderdaad: de covers van The Beatles, Dream Theater, Dire Straits, Eric Clapton, Pantera, ... zijn sterk uitgevoerd en genietbaar!
Mijn moeder raakte aan de praat met de sympathieke groepsleden, en vertelde dat ze een zoon had die enorm geïnteresseerd was in diverse muziekgenres. De band beloofde een gratis E.P. die ze net hadden opgenomen in een plaatselijk studiootje, en na enkele malen vergeten werd deze plaat in mijn moeders handen gestopt. Ondertekend en vers van de pers...

Soundchaser speelt, laat ons zeggen, nummers die muzikaal en vocaal het best gedefiniëerd kunnen worden als Power Metal. Maar denk dan de draken, epiek, en typerende lyrics weg. Want hoewel de muziek Power Metal klinkt, is het qua teksten en 'imago' pure 'Heavy Metal'.

Bandleden zijn:
Elio Andrade - Drums
Penny Lane - Keys en Bass Keys (deze vrouwelijke toetseniste neemt ook de 'bass' voor haar rekening, a.d.h.v. Bass Keys op de synth - denk aan hetzelfde scenario bij The Doors)
Marcos Rodriguez- Vocals / Guitars, en drijvende kracht van de band. Tevens ook de schrijver van alle muziek en teksten.

Voor zover ik weet hebben ze ook reeds een regulier studio-album uit genaamd 'A NEW AWAKENING', waar - voor zover ik me herinner - er drie v/d vier songs van deze plaat op terug te vinden zijn, en is er een tweede album op komst dit jaar. Ondertussen is Andrade vervangen, en wordt er een echte basgitaar bespeeld.


Analyse
Veel valt er verder niet te vertellen over het album zelf. Het is wat je er van verwacht: behoorlijk genietbare, frisse Heavy Metal die niets nieuws onder de zon brengt en hervalt in clichés.

Here And Now is de beste track. Het is het nummer met het meeste karakter, het staat als een huis. Je hoort sterke riffs, krachtige zang, en - zeker het vermelden waard - echt goed drumwerk! Verder vervalt het niet in strofe/refrein/strofe/refrein zoals vele 'typische korte Heavy Metal songs', maar is verrassend - zonder ook maar één moment 'progressief' of 'opgefokt' te klinken. Het blijft klassieke Heavy Metal. Wat dit nummer verder ook afzonderd van de rest is het feit dat hier, door een toch wel prachtige 'bridge-riff' een bepaalde sfeer neergezet wordt die verder op het album niet te vinden is. De teksten daarentegen variëren van matig tot enorm zwak: "This is not for losers, are you feeling well?

De volgende drie nummers zijn ondermaats. Waarschijnlijk wel top voor een 'Heavy- and Power Metal fan', maar dit soort doorzichtbare nummertjes doen het niet meer bij mij. Melige teksten en harde snelle sound. Ook ontbreekt het hier aan sfeer.

Conclussie
Een zwakke E.P., gemaakt door sterke muzikanten, die het moet hebben van de openingstrack - de enige song die 'worth mention' is!
Verder wat zwakke nummers met ondermaatse teksten, die af en toe leuk zijn te beluisteren in de auto of achter de p.c.,...

Maar opnieuw: dit is gewoon 'my cup of thee' niet meer, de nummers zijn voor een 'Heavy Metal' of 'Power Metal' fan zeker wel aanraders.

Here And Now [Live]
Faster Than Light Official Clip

3* voor track 1 en door persoonlijk verhaal die erachter ligt.