Akira Takasaki - Ki (1994)

Ki is het 2de volwaardige solo album van Akira Takasaki, de stergitarist uit Japan en vooral bekend als gitarist van Loudness.
Bedenk wel dat voor dit album Akira al 17 jaar platen uitbracht, eerst met de pop/hardrockband Lazy en vervolgens met Loudness.
Ook is hij als sessiemuzikant op talloze Japanse hardrockalbums te horen van o.a zangeres Honjoh Misako, Loudness drummer Munetaka Higuchi en Mt Fuji (gelegenheidsformatie met Loudness en Make-Up leden).

Was zijn solo debuut stylistisch een allegaartje, "Ki" ademt op alle 10 de songs dezelfde sfeer uit en is helemaal instrumentaal.
Een wijs besluit want Akira kan net zo goed zingen als u en ik.

1. Dancin' Siva is een sterke opener met verschillende tempowisselingen.
Het begin is zo´n 2 minuten alleen Akira´s gitaar met wah/wah effect, heel mooi !
2. Jap Gold kent een zeer mooi ingehouden dreigend begin van zo´n 3 minuten en kent afwisselend trage heavy stukken, een enigzins hypnotiserend nummer.
3. Seven Peppers is enigzins uptempo, klinkt vrolijk en kent een beetje jazzy invloeden.
4. Soft Cream hangt als los zand aan elkaar, veel verschillende stukjes aan elkaar geplakt en kan niet echt boeien.
Het nummer gaat nergens heen en duurt ook te lang.
5. Waltz Man lijkt wel een geimproviseerde jamsessie, klinkt vrijblijvend maar wel met een mooie lange scheurende solo van Akira.
6. Death Mask is niet best, gewoonweg zwak en klinkt ongeinspireerd.
7. Natural Mind is eindelijk weer een nummer wat de moeite waard is, veel verschillende uptempo stukjes erin en weer enigzins jazzy.
8. Free is een vrij log nummer, Akira´s gesoleer gaat vanaf nu op de zenuwen werken...het is gewoon te veel en vaak te snel en afgeraffeld.
9. Run About is gelukkig een sterk nummer, kent een chaotisch begin (lijkt wel free metal jazz), zou zo een instrumentaal stuk op de Van Halen LP `Women and Children First ! ´ kunnen zijn.
10. Voodoo Bose, een nummer van ruim 10 minuten !
Het begin doet me aan Jan Akkerman denken, maar Akira´s solo doorklieft dit nummer terwijl de begeleiding op gepaste afstand ingehouden volgt.
Na 4 minuten wordt een freakerige basssolo ingezet.
Akira speelt ook bas op het gehele album, behalve op track 8.
Het nummer gaat ingehouden verder, de keyboards zijn hier ook wat prominenter op aanwezig....het is gewoon een jazzrockachtig nummer met heavy gesoleer van Akira.

Tsja, mijn eindoordeel.
De eerste 3 nummers zijn echt heel goed, daarna zakt het ineen tot een bedenkelijk nivo (vooral qua compositie) om op het eind toch weer sterk te eindigen.
Ik geef het een 3, voor zijn solo meesterwerk moet je echter bij de opvolger `Wa` zijn !!!