Debuutalbum van deze Duitse hardrockgroep uit Hannover met als bekendste bandlid, Mevr. Barbara Schenker, de zus van meestergitarist Michael Schenker. Hun tweede album is een door mij fel gesmaakt cultklassieker, deze eerste is geen vetten, eerder poppy rock dan hard rock met hier en daar een mooie gitaarsolo maar in de verste verte der verre verten niet te vergelijken met hun (beste) tweede.
Ik zie hier al een vijf staan van collega eyefear (registratie 14/08/2009, laatste bezoek 19/08/2009 en één stem geplaatst). Wat de waarde van die stem is, kan ieder voor zichzelf uitmaken. Verder maak ik er geen punt van en waarom zou ik? Ik moet enkel voor mijn eigen deur vegen.
Het heeft zijn verdiensten maar is te zacht voor mijn oortjes, opvolger heeft dan ook zanger Marco Paganini (later Tygers of Pan Tang), deze zanger Frank Algermissen zat maar in 1980 bij de groep. Ik weet niet wat de brave man verder heeft gedaan. Melodieuze songs, aardige zang maar te tam en te doordeweeks om een indruk na te laten. Ik geef de helft.