Viva - Dealers of the Night (1982)
mijn stem
2 stemmen
West-Duitsland
Metal
Label: Brain
-
Falling in Love (4:23)
-
Ten Years Later (4:19)
-
I Didn't See It Coming (3:48)
-
Dealers of the Night (3:33)
-
Some Kind of Wonderful (4:36)
-
Take Me to the Doors (4:06)
-
Spend the Night (4:51)
-
Looking for an Answer (6:18)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 30 juli 2009, 16:04 uur
Album nummer drie van deze Duitse groep, waarvan ik voorganger What The Hell Is Going On wel naar waarde kan schatten. Deze is een tegenvaller van jewelste voor mij.
Openingsnummer Falling in Love bevat op een aantal plaatsen bizarre basslijnen, ik dacht eerst dat het een hapering was. Nummer twee Ten Years Later vind ik wel aardig. Nummer drie I Didn’t See It Coming doet mij spontaan aan een AC/DC song denken en is gewone rock. Laat dit de rode draad zijn voor dit album: weinig geïnspireerd, meer midtempo rock dan metal alleszins en veel toegankelijker (had de platenmaatschappij geld geroken).
Dealers of the Night is dan weer redelijk behalve dan de meezingstukjes. Somekind of Wonderful is een cover van het gelijknamige nummer natuurlijk van Grand Funk Railroad: met covers heb ik dezelfde relatie als met powerballads, eentje van opstijgende maagsappen. Take Me To The Doors vind ik dan wel goed en doet nog het meest denken aan de songs van het vorige album, hoewel de samenzang lekker vals is in het refrein. Spend The Night is de mierzoete ballad, nu staan de maagsappen op keel-niveau. Beste nummer Looking for an Answer bevat een aantal tempowissellingen en redt voor mij enigszins de meubelen: die herhaalde versnelling in het refrein is leuk om te horen.
À propos, een album met acht songs waaronder 1 cover met een gezamenlijk tijdsduur van 35 minuten, het doet je nadenken. Voor mij een domper na mijn relatieve feestvreugde bij voorganger What The Hell Is Going On. Dit blijft de komende jaren netjes op zijn plaats liggen en nu ga ik glas water drinken.
Openingsnummer Falling in Love bevat op een aantal plaatsen bizarre basslijnen, ik dacht eerst dat het een hapering was. Nummer twee Ten Years Later vind ik wel aardig. Nummer drie I Didn’t See It Coming doet mij spontaan aan een AC/DC song denken en is gewone rock. Laat dit de rode draad zijn voor dit album: weinig geïnspireerd, meer midtempo rock dan metal alleszins en veel toegankelijker (had de platenmaatschappij geld geroken).
Dealers of the Night is dan weer redelijk behalve dan de meezingstukjes. Somekind of Wonderful is een cover van het gelijknamige nummer natuurlijk van Grand Funk Railroad: met covers heb ik dezelfde relatie als met powerballads, eentje van opstijgende maagsappen. Take Me To The Doors vind ik dan wel goed en doet nog het meest denken aan de songs van het vorige album, hoewel de samenzang lekker vals is in het refrein. Spend The Night is de mierzoete ballad, nu staan de maagsappen op keel-niveau. Beste nummer Looking for an Answer bevat een aantal tempowissellingen en redt voor mij enigszins de meubelen: die herhaalde versnelling in het refrein is leuk om te horen.
À propos, een album met acht songs waaronder 1 cover met een gezamenlijk tijdsduur van 35 minuten, het doet je nadenken. Voor mij een domper na mijn relatieve feestvreugde bij voorganger What The Hell Is Going On. Dit blijft de komende jaren netjes op zijn plaats liggen en nu ga ik glas water drinken.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 9 april 2011, 13:16 uur
Nog altijd geen vetten, Rockfan. Spend the Night vond ik toen slecht en nu simpelweg walgelijk: het deed me denken aan de Duitse avondvullende shows gevuld met dikharige blonde charmezangers met hagelwitte tanden. Jammer, jammer, jammer. What the Hell Is Going On bevalt me stukken beter.
0
geplaatst: 9 april 2011, 14:01 uur
Was ik al bang voor, ik hou het voorlopig alleen nog maar op What the hell....
Ik had ook al een wrange nasmaak van Dealers... zal me er dus ook maar niet aan wagen
Ik had ook al een wrange nasmaak van Dealers... zal me er dus ook maar niet aan wagen
* denotes required fields.
* denotes required fields.