Jack Bruce - A Question of Time (1989)

Bruce haalt hier weliswaar niet het nivo van Songs For A Taylor of Harmony Row, maar A Question Of Time is toch zeker niet te versmaden. Zijn gasten komen uit allerlei verschillende muzikale achtegronden waardoor de plaat een heerlijk afwisselend geheel geworden is, met als leidraad de altijd aanwezige fenomenabele stem van de meester zelf.

Toen dit album uitkwam in 1989 heb ik het vrij snel aangeschaft, maar ik vond het niet geweldig. Nu, vele jaren later, denk ik daar wel anders over. Ik draai vele albums die ik mijn bezit heb opnieuw, en kom dan soms tot rare ontdekkingen. Soms stelt een album dat ik waardeerde mij alsnog teleur, maar evenzeer kan het gebeuren dat een album alsnog mijn waardering kan wegdragen. Dat is bij dit album gebeurd. Ten eerste: er staat naar mijn smaak geen slechte song op dit album, ten tweede: het is weliswaar een afwisselende plaat, maar met voldoende (muzikaal) reliëf. Ten derde:
er wordt heerlijk gemusiceerd. Niet alleen Bruce zelf (o.a. bas en mondharmonica, maar vooral: wat zingt ie op dit album fantastisch) maar ook Jimmy Rip (slide- en sologitaar) en op een paar nummers Vernon Reid (gitaar). En vergeet Ginger Baker op drums niet op Obsession.Ten vierde wil ik opmerken dat ik dit album mooi geproduceerd vind (door Joe Blaney and Jack Bruce).

Vandaag weer eens beluisterd, en ik sta nog steeds achter mijn eerdere bericht, waar ik nog
graag aan wil toevoegen, dat ik het titelnummer (A.Question of Time), waarmee het album afsluit, misschien wel het hoogtepunt van het album vind.

Overigens las ik zojuist dat op 24 maart een heus nieuw album van Bruce verschijnt (Silver Rails). Dat wachten we dan maar even af.

Goed album van Jack Bruce met uitzondering van:
A question of Time
Make Love