Babylon Whores - Cold Heaven (1997)

Bij de beschrijvingen van dit album die ik elders gelezen heb, wordt vaak de vergelijking gemaakt tussen Danzig en Babylon Whores. Of die vergelijking terecht is, kan ik niet beoordelen. Ik heb nog nooit een album van Danzig gehoord. Wellicht heb ik hem eens op een festival gezien, maar dat is hoogstens voor een half concert geweest.
Van Babylon Whores ken ik behalve Cold Heaven alleen Death Of The West. Dat album beviel me goed, aanleiding om ook Cold Heaven te gaan luisteren. Dit album biedt ruim 36 minuten harde rock, met de energie van een punkalbum. Zanger Ike Vil croont over de muziek heen, soms helaas op een manier alsof de zanglijnen en de muziek los van elkaar zijn geschreven. Daar staat tegenover dat hij een diepe stem heeft, waar ik graag naar luister. In vergelijking met Death of the West vallen me de punkinvloeden op. Ook op Cold Heaven is het laatste nummer een klassiek, instrumentaal werk, dat voor mij niet veel toevoegt aan het album. Los van dat laatste nummer bevallen de meeste nummers me goed. Als album komt Cold Heaven echter niet helemaal goed uit de verf: er mist iets dat alle losse stukken tot een geheel smeedt.

Voor liefhebbers van duistere rock is dit een aanrader, hoewel het wat meer metalbeinvloedde Death Of The West mijn voorkeur blijft houden.