Zephyr - Zephyr (1969)

Wat symfonischere versie van Janis Joplin..

Ik zou het meer blues-rock met een jazzy invalshoek noemen. Candy Givens klinkt inderdaad als het kleine zusje van La Joplin en kan bovendien een behoorlijk stukkie mondharmonica blazen, maar de hoofd attraktie is en blijft Tommy Bolin ....... tering wat was dat dat toch een lekkere gitarist .........

In tegenstelling tot de stem van Janis, die me op sommige momenten kan gaan irriteren, kan ik die van Candy Givens altijd prima hebben. Verder vind ik het instrumentaal ook interessanter.

De dame in kwestie hier gaat soms ijzingwekkend tekeer, en dat is duidelijk niet iedereen gegeven. De muziek is sowieso dik prima, en wordt erg tekort gedaan momenteel door het karig gemiddelde. Goede plaat, en met een beetje downers voor de zangeres potentieel voor méér ?