Tara Jane O'Neil - A Ways Away (2009)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: K
-
Dig In (5:16)
-
In Tall Grass (2:45)
-
Drowning (3:39)
-
A New Binding (3:35)
-
Howl (5:03)
-
Pearl into Sand (3:21)
-
Beast, Go Along (3:56)
-
A Vertiginous One (3:00)
-
Biwa (2:16)
-
The Drowning Electric (4:18)
0
geplaatst: 18 juni 2011, 00:15 uur
Rustig sfeertje, doet het goed nu op de late avond, werkt wat hypnotiserend op me, kan ook de drank zijn op dit uur, van sommige nummers ben ik niet helemaal overtuigt maar wellicht dat een volgend luisterbeurtje met een wat hoger volume daar verandering in kan brengen. Geen sterke plaat of zo, minimaal opgevuld, subtiel gitaartje, reverb, open geluid, zang wat op de achtergrond.. maar, vind het mooi, het werkt ontspannend en het is donker genoeg om niet te licht door mij bevonden te worden dus ik zeg ja, lekker.
0
geplaatst: 3 november 2024, 13:22 uur
Tara Jane O'Neil, een Amerikaanse singer-songwriter, producer, video artiest , kunstenaar, dus niet iemand die zo maar in één of ander hok te stoppen valt. Ik heb wat cd's van haar , maar op één of andere manier draai ik ze niet zo veel. Dat komt misschien ook doordat het wat makkelijke muziek lijkt, maar dat niet zo is. Het lijkt soms lieflijke folk, maar is toch experimenteler en je moet toch intensief luisteren om de kwaliteit te ontdekken.
Tara Jane O'Niel komt uit Los Angeles en in de jaren 90 heeft ze gezeten in een aantel eerste indie/pop groepen zoals Rodin, Rersin en the Sonora Pine. Groepen die mij niets zeggen, maar toch zeer bepalend blijken te zijn voor de indie beweging in de muziek.
Vanaf 2000 heeft Tara Jane O'Neil solo platen uitgegeven en dit is haar 5e.
'A Ways Away' moet een soort liederen cyclus zijn, maar dat is er moeilijk uit te halen.
Tara Jane O'Neil creëert minimale composities, waarbij zachte zang en schaarse instrumenten de boventoon voeren. Ze laat zich bijstaan door gastmuzikanten waaronder Jana Hunter en nog een aantal anderen, maar Jana Hunter is voor mij een bekende. Ook de gastmuzikanten dragen bij tot de eenvoud die het album uitademt, of het nu om introverte gitaarnummers gaat of om de drone achtige composities, zoals afsluiter 'The Drowning Electric'. A Ways Away staat vol met introverte (f)luisterliedjes die zich langzaam nestelen in je onderbewustzijn.
Het is een 'warme' plaat, maar gaat door de wat experimentele aanpak verder dan een folkzangeres met gitaar.
Een mooi album en toch maar weer eens de andere platen ook beluisteren en van commentaar voorzien.
Tara Jane O'Niel komt uit Los Angeles en in de jaren 90 heeft ze gezeten in een aantel eerste indie/pop groepen zoals Rodin, Rersin en the Sonora Pine. Groepen die mij niets zeggen, maar toch zeer bepalend blijken te zijn voor de indie beweging in de muziek.
Vanaf 2000 heeft Tara Jane O'Neil solo platen uitgegeven en dit is haar 5e.
'A Ways Away' moet een soort liederen cyclus zijn, maar dat is er moeilijk uit te halen.
Tara Jane O'Neil creëert minimale composities, waarbij zachte zang en schaarse instrumenten de boventoon voeren. Ze laat zich bijstaan door gastmuzikanten waaronder Jana Hunter en nog een aantal anderen, maar Jana Hunter is voor mij een bekende. Ook de gastmuzikanten dragen bij tot de eenvoud die het album uitademt, of het nu om introverte gitaarnummers gaat of om de drone achtige composities, zoals afsluiter 'The Drowning Electric'. A Ways Away staat vol met introverte (f)luisterliedjes die zich langzaam nestelen in je onderbewustzijn.
Het is een 'warme' plaat, maar gaat door de wat experimentele aanpak verder dan een folkzangeres met gitaar.
Een mooi album en toch maar weer eens de andere platen ook beluisteren en van commentaar voorzien.
* denotes required fields.
* denotes required fields.