Somatic Responses - Adverts (2003)

Nieuwste SR album. En alsof ze nog niet genoeg werk uitgebracht hadden, zomaar even een dubbelaar. Moet er (nog steeds) een rustig de tijd voor nemen om dit album door te luisteren .

Tweede in de rij "2 CD albums van groten, die het niet helemaal waarmaken". Al valt deze wel een pak beter dan AT's Drukqs. Maar ook hier valt moeilijker te spreken van een echt album. Variatie is goed, maar enkel wanneer het voor een gevarieerde flow in het album zorgt, niet wanneer het sferen onderbreekt. Maar eerlijk is eerlijk, dit album blijft wel zeer sterk, alleen ben ik wat meer gewoon van SR.

"Adverts" is in ieder geval een sterke opener. Wat luchtiger dan wat ik de laatste jaren van SR gewoon was, klinkt iets vrijer, maar nog steeds die typische klanken. Alleen jammer dat de muziek af en toe gaat zeuren. "Spooky Pen" is meteen al de eerste topper, overgeweldige track, ruwe ritmes en fantastische melodieën. SR op hun best. Vooral die waves tijdens de break halverwege zijn simpelweg geniaal. "Click 0702" is een pak gemener. Typische melodieën zijn weg, wat overblijft is venijnig geratel met flarden van mooie waves in de achtergrond. Zeer apart, maar best cool. Tijdens de tweede helft breekt de track wel open, en komer er alsnog wat typischere melodieën aan te pas, jammer genoeg klinken ze niet al te best. "Caves Of Steel" gaat verder op de ingeslagen weg. Harde, ruige ritmes, IDM en breakcore mixend, zonder kalmerende melodieën. Echt vette track, best boeiende weg die SR hiermee inslaat. En ook "Gabicont" valt moeilijk te plaatsen. Apart, zowel in ritmes als melodie, technoinvloeden sijpelen doorheen deze track, al blijft het wel lekker glitchy en distorted allemaal. Overvloed aan samples, lekker bombastisch. "Delivery Of The Blue Baby" knalt weer wat harder door. Ritmisch erg sterk, maar de melodie ligt me minder. Vooral dat zagend sampletje. "Rastas" begint zeer experimenteel. Verknipte samples en ritmes, wild rondspartelend en hobbelent beweegt de track zich voort naar een eerste climax, die naam waardig, waarbij er lijn toegevoegd wordt. Erg erg cool dit. "Melt Me Something Nice" grijpt terug naar de oudere SR, al is ook deze track een pak venijniger. Hectisch ritmisch geklooi en echt ranzig coole samples. Geweldig hoe verknipt en ongrijpbare deze track is. "Pigtails" is een pak rustiger, maar compenseert het gebrek aan hectisch genie wel met melodieus genie. Ratelt nog steeds een pak harder door dan de gemiddelde n5MD track, maar de melodieën zijn minstens zo mooi. Rustpauze is echter maar van korte duur, want "Healer" knalt er weer stevig op los. Op gebied van melodieën is er toch een duidelijke shift te merken. Ook hier is het net allemaal wat anders dan we gewend zijn, maar wel lekker. Geweldig sexy einde ook. En ook met "Ectothermal Intimidation" weet SR te verrassen. Weer iets chiller, melodieën die terug de overhand nemen, maar verder moeilijk te definiëren. Iets in de sampleset zit gewoon stevig anders op deze release. Coole, bliepie sampletjes, roffeltjes, tuutjes ... misschien is het dat wel. "Melange" is een zware dark ambient/noize track, eigenlijk ook wel passend na al het voorgaande. Geweldig sfeervol, en een dankbare uitzakker.

CD 2 opent net als de eerste CD met bekender werk. "Wilt" is een zeer knappe track, in de lijn van eerder uitgebracht werk. "Spares" begint als wat typischere IDM, maar evalueert dan toch langzaam naar een apartere track. Wordt allemaal net iets psychedelischer. "Battlescape" trekt het ritme weer omhoog, komt aandraven met enkele sfeervolle, enge waves en knalt daar de typische SR ritmes over. Misschien wel de meest herkenbare SR track op dit album. Hulde trouwens voor dat bijna hardcore stukje dat in het begin van deze track zit. Zeer cool. "Outsiders" is een track die ritmische elementen weet te mixen met puur soundscape gedoe. Echt vette track dit, schiet echt alle kanten op, maar wordt toch in banden gehouden door enkele basic beats en glitches. "Melange (The Place)" is itt Travelling een ritmische track. Iets minder geraffineerd en/of experimenteel dan het andere materiaal hier, maar ook een best goed nummer. Niveau gaat weer sterk de hoogte in met "Subliminal Faith Doubt". Het begin schraapt en schuurt over een fantastische wave, het vervolg beukt er ook nog wat bij. Weer een erg lekkere track. De Photon Emission Mix van "Healer" begint wat matig, nogal saai zelfs. Wordt naar verloop wel ietsjes beter, maar toch één van de mindere tracks. "Emotional Malfunkshun" ligt weer in de traditionelere lijn van SR, mooie melodieën en die typische industriële ritmes. Om de fans gerust te stellen misschien, want zo'n "Distance" is toch echt andere koek. Vind het echt zeer moeilijk om deze muziek te definiëren, iets ontglipt me steeds. Het is SR, maar ook weer niet. Geweldige melodieën, geniale ritmes. "Forsec Expandite" is weer een ritmisch experiment. Zeer obscuur geroffel, noizy maar toch nog steeds duidelijk omlijnd. Nog maar eens een enorm coole, vette track. "It's All Good Jerry" maakt het terug wat luchtiger, mooi melodietje, spacey en schel, en ook ritmisch een pak minder intens, maar nog steeds lekker hectisch. Afsluiten doet het album met "Spatial Awareness", track die meer naar conventionele ambient neigt. Ook hier weer een geweldige uitzakker, die je even op adem laat komen.

Met andere woorden, mijn eerste paragraafje blijkt bullshit (al laat ik het wel staan ter illustratie). Is wel meer zo dat een SR album pas echt alles toont wanneer je er echt voor gaat zitten en elke track onder handen neemt, maat toch. Wat een absurd aantal geweldige tracks, kwalitatief extreem hoog met amper enige dipjes, en dat voor een 2CD album. Komt daarbij dat ze duidelijk evolueren en enkele geweldige experimenten afleveren. Wel zeer duidelijk een rode draad door dit album, en niks minder dan geniaal. Dikke 5*