Howard Shore - The Yards (2000)

Na de dicht bij het briljante Odessa kwam het vervolg The Yards. Het grauwe en treurige is er nog, maar anders. Dano Sano kreeg al veel te maken met klassieke voorkeuren van Gray bij Odessa. Zo was Rachmaninov zeer belangrijk en enkele andere Russische klassieke stukken van grootmeesters. Avo Part was terug te vinden in complete eigen stukken. Sano deed hetzelfde als Shore, maar dan met andere invloeden. Op de set werd vooral Ravel (soms lijkt Bolero in een ander opbouwend geheel en zeer vrije interpetatie aanwezig), Puccini en het meest nog het bekendste stuk van Holst. Het naargeestige, pijnlijke gevoel van Sano voor Odessa blijft een tikkeltje uit, toch weet de klarinet en dwarsfluit een gevoel op te roepen wat nog meer bij Kaczmarek ligt dan bij Sano. Deze was overigens zoals inwezen altijd de leidinggevende over de muziek.

Een score die veel als temp gebruikt wordt voor films met duistere taferelen, ongrijpbare, zware emotionele films. Neem Van God Los bijvoorbeeld. 4 sterren