Global Phlowtations - Phlowtation Devices Volume 1 (1997)

Wel een zeer plezant album.

Nou, nou, ik ga mij hier na vrijwillige chantage aan wagen. Ik weet nooit wat ik moet denken van die megaklieken; meestal is het extreem wisselvallig. Ook nu kan ik het me moeilijk voorstellen dat het allemaal creatief, vernieuwend en zelfs wat psychedelisch is, zoals JijBuis doet vermoeden. Nou ja, goed, ik ga er voor zitten.

Het zal vast niet misgaan, want de Cali Underground eind jaren negentig en begin jaren 0 is de meest kunstzinnige, en daarmee botweg de beste subdivisie binnen de hiphop geweest.

Ik heb het dan eindelijk uitvoerig beluisterd. Het is zeker geen slecht album, maar het was net zo min wat ik ervan verwacht had. Als ik de intro mag geloven is dit een artistiek uitermate geengageerd album. Dat hoor ik zonder moeite terug, al is het door de constante benadrukking ervan. Dit hoor ik naast aan de bij vlagen prachtige teksten met name aan de beats. Deze wekken een sfeer op die mij erg aanstaat, maar mij tegelijkertijd de frustratie in werkt, door de verwachtingen die het schept voor de beats. De sfeer is namelijk mysterieus, precies zoals ik dat graag zie, het is wat psychedelisch, wat moeilijker te bevatten ook. Maar hypnotiserend en meeslepend, wat van de beatstructuur moet komen, is het zelden ('Any Comments' is een uitzondering), daarvoor is het vaak te weinig melodisch. Dat de beats me niet in een roes krijgen, zoals ik dat gewend ben van Californische Underground (Aceyalone, Genelec & Memphis Reigns, King Koncepts, Blue Sky Black Death) was voor mij al een redelijke aderlating. De beats voelen al een gedeelde mening van iemand waarvan je weet dat hij daarvoor andere emotionele gronden heeft; het voelt niet puur.

Zoals ik al verwacht had, heb ik me lichtelijk kunnen ergeren aan de vrachtlading mc's, ook al was wisselvalligheid daar niet debet aan. Van wisselvalligheid in de kliek onderling is tenslotte sprake. De reden dat ik het toch wat teleurstellend vind, is dat geen van die lange lijst rappers bijzonder goed is. Sterker nog: de meesten zijn behoorlijk slecht. Ze hebben allemaal een wat gezapige flow; intonatie is duidelijk geen gebied waarop ze zich als kunstenaars willen profileren en hun rijmschema's en metrums zijn niet volmaakt genoeg om echt mooi te kunnen vloeien. De teksten vind ik vaak, net als de beats, wat gemaakt artistiek. Met tegeltjeswijsheden wat vervreemdend brengen win je mijn gunst niet.

Al met al vind ik de sfeer dus aanlokkelijk, de mc's matig en de beats halfslachtig. Het geheel is wat houterig kunstzinnig en klinkt niet verheffend, maar het heeft wel veel interessante kanten en weet me dan ook te boeien. Daardoor wil ik het nog net 3,5 sterren geven.

Net nog eens goed beluisterd en ik blijf 100% bij mijn 5*. Ik kan echt niet verwoorden hoe goed dit album op mij overkomt. De mysterieuze, zwoele, zeldzame en warme sfeer hypnotiseerd mij blijkbaar zo erg dat ik wegdroom en alles met een knikkend hoofd toelaat. De MC's vind ik stuk voor stuk perfect. Ik hou wel van dat gezapige en rommelige. De soloplaten van de leden van Global Phlowtations zijn bijna allemaal klassiek in mijn opinie. Als je dit album kunt waarderen moet je zeker eens wat checken van hun soloplaten. Misschien vinden jullie dat stukken beter dan dit album.