Chet Baker - Broken Wing (1978)

Altijd al een fan geweest van deze jazzgigant. Deze staat hier in de late uurtjes vaak op, wat een ontzettend sfeervol plaatje is dit; Toch een meester op die trompet... en wàt een fijn orkestje dat de man begeleidde!

Bijna hartverscheurend om Baker te horen zingen op 'Oh You Crazy Moon'. Hier hoor je pas hoe hard hij het doorheen de jaren te verduren heeft gekregen. Beetje ongemakkelijk zelfs om aan te horen.
Op de rest van de plaat is hij wel de gepersonifieerde coolness die we gewend zijn. Geweldig ook om z'n versie van 'Black Eyes' te horen.

Altijd als ik deze cd draai krijg ik het gevoel dat Chet met een minimum aan inspanning een maximaal resultaat behaalt. Wat een heerlijke muzikant was het toch, volstrekt uniek.
Het minpunt aan deze opname is het 'orkestje': Ik vind dat de bas erg op de voorgrond klinkt en afleidt van Chet's trompetspel en Chet geeft zijn begeleiders veel ruimte. Verder vind ik de opname vrij 'kil' klinken.

“Even de werkweek uittoeteren” dacht Etta in een moment van onbezonnenheid.

Na bijna een jaar thuiswerken word je wat opstandig. Sorry Chet!