The Beautiful Schizophonic - Erotikon (2009)

2 geweldige albums waar deze Portugees ineens op trakteert. Eén als samenwerking met Yui Onodera, die hier ook op nummer 8 heeft meegewerkt, en één solo-album. Wat voor muziek het is, tja, zelf zegt hij het misschien het best: ''The Beautiful Schizophonic is romantic drone music for modern loners''. Hier kun je nummer 3 luisteren.

Onlangs nog een verzamelalbum van dit label opgepikt waar ook heel wat prachtige nummers op staan. Voor de liefhebbers van geluidscollages in de trant van Fabio Orsi enzo is dit label een stevige aanrader.

Hmm, ik vind Fabio Orsi eigenlijk een zeer slechte referentie.
Crónica richt zich veel meer op de geluidskunsthoek. Mensen die ook installaties maken en in musea worden geplaatst.
Het is een label dat eigenlijk veel artiesten uitbrengt die een nogal academische inslag in hun werk hebben. Fabio Orsi heeft dat helemaal niet. Dat is veel natuurlijker en over het algemeen wat minder doordacht/conceptueel (maar daarmee niet minder mooi).

Heb je een punt, maar deze artiest klinkt vrij natuurlijk. Luister en geniet (vooral het laatste stuk vind ik een heerlijk stuk ambient): nummer 7

Klopt wat je zegt Sietse. Heb ondertussen meer van Cronica opgezocht en daar zit inderdaad een waarheid in.

Heb dit album al een tijdje, zelfs langer dan Musicamorosa (een album wat heel veel voor me is gaan betekenen), maar hier nog nooit wat over geschreven. En dat is zonde, want ook dit is ambient van torenhoog niveau. Zulke prachtige diepe drones.
Begint al met Furla, wat een lang warm bad, donker maar rustgevend. Briljant hoe de daarop volgende nummers een bepaalde tinteling in zich hebben. Dan even een 'pauze' met twee kortere stukken vol vogeltjes en TV, en een bewerkt pianostuk (Satie?). Daarna weer enorme ruimtes in Aliénor D'Aquitaine en het super spannende Alba, wat een dreiging en zwaarte zit daar in. Maar het is onmenselijk mooi hoe dit album naar zijn einde toe gaat. Orlík deed me aan Stars of the Lid denken, en raakt me enorm. Verre weg het emotioneelste stuk. Moet zeggen dat ik ook Fornarina ben gaan waarderen. Telefooncollage, mooi hoe de stemmen bijna instrumenten worden door de constante toon van de dames, het gebabbel wat opgaat in een heerlijke drone met opnieuw dat tintelende, rinkelende vlies wat ergens tussen lijkt te zweven. Hemels. Zelfs een soort climax op het krachtige einde? En met Pollen bewijst meneer dat hij in staat is om mij nog een kwartier lang te boeien, met zulke gebalanceerde en onderhoudende soundscapes, dat ik me soms afvraag waarom ik nog andere muziek zou willen luisteren? Op de achtergrond ruist dit mooi, als het hard staat raakt het (altijd!) en met de koptelefoon op is het een mooie wereld waar ik lang in wil blijven. Godzijdank is The Beautiful Schizophonic zich er van bewust dat er meer mensen zijn zoals hij, de "modern loners", die dit geluid nodig hebben, en godzijdank heeft hij dit album voor hen gemaakt.