Robby Valentine - Robby Valentine (1992)

Wel wel, met 3½* heb ik de hoogste waardering tot nu toe... ach, onze landgenoot maakte best aanhoorbare bombastische... tja, hoe zullen we het noemen... progpop. Beetje over the top bij vlagen. Beetje Queen-ripoff. Beetje jeugdsentiment...

Erg goede plaat dit. Valentine kwam net uit Zinatra en scoorde met de single 'Over And Over' again een grote hit in Nederland. En hoewel de sound nog niet zo strak is als op de opvolger 'The Magic Infinity', is dit ook een erg mooi album als je van dit soort muziek houdt.

favoriete tracks: Magic Breeze, Over And Over Again, Angel

Hij kwam toch uit Leusden??

Had deze nog in mijn cd-rek staan.Aardige plaat nog steeds.Veel georkestreed werk,rockt soms wel lekker.pakkende refreintjes en koortjes.Over en over again is wel bekend.Alleen z'n stem klinkt zo nu en dan iets te geforceerd.Verder prima.3.5 ster

Voor een hele euro gekocht bij de kringloop. Een aardige plaat die best wel goed in elkaar zit op de drums na. Want die zijn zo plat (zowel qua klank als mede qua drumspel) als een ouderwets dubbeltje. Ik kom uit op een 3. Favoriete tracks zijn 1,5,8 en 13.

Leuke plaat. Veel bombast en sentiment. Ik heb alleen wat moeite met Valentine's stem. Maar dat is niet onoverkomelijk.
Overigens zat John Ewbank destijds ook in de band van Valentine.

klopt, wat zijn taak daar was weet ik niet precies want volgens mij is Ewbank toetsenist en dat doet Robby toch gewoon allemaal zelf? Ook de meest bekende sessie-gitarist van Nederland zat in de band namelijk Rob Winter (o.a. Toontje Lager, Kayak, Borsato e.v.a.)

Ewbank had live in elk geval een dienende rol. Ik heb ze wel eens op een festival gezien. Valentine zingt en speelt gitaar en zat niet voortdurend achter zijn toetsenbordje.
Wat Ewbanks rol dan op de plaat was, zou ik ook niet weten.

Toch wel een lekker album, dik doorspekt met Beatle en Queen in vloeden. Over and over again was de single, en die heeft het aardig gedaan in de hitparade.

Een 5? Ja, ik hou van dit "over the top" album. Buiten de singles heb ik vooral een zwak voor The Gift Of Life. Alleen het intro al...geweldig! Voor mij had de Beatlecover niet gehoeven, maar dit album is doorspekt van heerlijke nummers. Baaidewee: toen Freddie Mercury overleed, zond Frits Spits een aubade uit van Robby Valentine. Echt prachtig...heb het toen opgenomen op een cassette en altijd bewaard.

Dit is nu echt een guilty pleasure. Eigenlijk wat te zoet voor me, maar wat een vakmanschap. Hij leek in die tijd bijna geen slechte liedjes te kunnen schrijven. De opvolger was vooral productioneel een klapje sterker. Ik hoor liever een productie van John Sonneveld dan de overschatte Erwin Musper. Ten onder gegaan in de grunge golf.
Na al die jaren nog steeds een prima plaat.

Hoe zou het toch zijn
met Robbie Valentijn?

Ik neem aan dat je vraag hoogstens half serieus bedoeld is, maar het antwoord is gemakkelijk te vinden: die treedt - al jaren trouwens - nog voornamelijk op in Japan, waar-ie met zijn bijna-naamgenoot en muzikaal verwante bloedbroeder Valensia nog aardig populair schijnt te zijn. En geheel volgens de heersende mode brengt-ie tegenwoordig zelfs LP's uit. Voor de liefhebbers, zullen we maar zeggen...

http://www.robbyvalentine.nl/

Ik ken alleen Over and over again van dit album, maar ik vind het een geweldig nummer. Misschien een van mijn Guilty Pleasures.

Love takes me higher ken je misschien ook nog wel, dat was de andere hit van dit album

Afgelopen zaterdag haalde ik uit de 2de hands cd-single bak van Sounds twee exemplaren van Robby Valentine en daar stonden de nodige non-album liedjes op. Het leek me leuk om deze hier te plaatsen.

Love Takes my Higher (4*)

Liedje 1 uiteraard de versie zoals die ook op dit album staat. Voor mij een van mijn persoonlijk favorieten van het album. Het heerlijke ritme maakt een heerlijke rocksong welke terecht een hitje werd.

Het 2de nummer is A World of You and Me. Een mooie rustige ballad in de stijl van Love of my Life van zijn grote voorbeelden Queen.

Het 3de nummer is een heuse epic. Don't Make me Wait for Ever klokt maar liefst nipt boven de acht minuten. Wat ook de reden is waarom er voor gekozen is om dit nummer niet op t album te zetten, het is ieder geval op voorhand al een slechte reden geweest. Een fijn nummer waarin je zou verwachten van Valentine dat alle registers open worden getrokken is dat juist niet zo en gaat het nummer gestroomlijnd naar de acht minuten.

I Believe in You (3,5*)

Als 1ste nummer de volledige bijna zeven minuten durende album versie. Een compositie waar Jim Steinman jaloers op is en een bridge waarvan zelfs Freddie Mercury zou zeggen dat het toch wel ietwat over de top was. Het is veel, heel veel zelfs. Het geheel is uiteraard ook flink geproduceerd en alles komt voorbij. Is dat storend? Nee dat niet en ik kan het goed aanhoren maar ik ken ze beter van hem. Overigens wel een onwaarschijnlijke single, wie zou dat bedacht hebben?

Het 2de nummer heet I Can't Stand Another Day Without You. Het is een lekkere uptempo track waarvan het eigenlijk logischer was geweest dat dit de A kant was. Een hoog Def Leppard gehalte, dwz een hoop gitaren, makkelijk meezing refrein en catchy as Hell

Als 3de nummer staat de zogenaamde "classical version" van I Believe in You. Je verwacht nog meer over de top maar dat is zeker niet zo. Het is eerder een akoestische piano versie met wat accenten er omheen. Het is een mooie versie, sterker nog het is zelfs een mooiere versie.

Ja, deze is inderdaad wel heel mooi. Ik heb die CD-single ook, speciaal voor dat nummer gekocht. Het blijft bescheiden van opzet, maar is wel mooi ruimtelijk van sfeer en wekt - althans bij mij - geen moment de indruk dat het te lang duurt.
Ter aanvulling: de CD-single van Megaman (van de opvolgende CD) heeft ook zo'n prachtige epic: Valentine's Overture, een bombastisch stuk van maar liefst elf minuten. En hier gaan wél alle registers open. Er is een recent uitgebrachte Japanse CD van dit album waar dat nummer als bonustrack op staat.

Ow geinig weetje, Megaman (het nummer) ken ik wel, ik zal het eens in de gaten houden

Maar dat is dus een ander nummer dan het gelijknamige nummer (qua lengte de helft) op de tweede plaat?

Dit issum: Robby Valentine Valentine's Overture (Part I) - YouTube

De tekst is een duidelijke verwijzing naar Queen en Freddie Mercury, terwijl het einde duidelijk is gebaseerd op The end van The Beatles. Robby heeft nooit een geheim gemaakt van zijn invloeden...

Ik lees dat hij in 1993 ook nog een Overture part II heeft gemaakt. Staat vast weer op een andere CD-single. Zal ik ook nog eens achteraan gaan.

Nee, het is hetzelfde nummer, maar voor zijn tweede album kennelijk opnieuw opgenomen.

Dit is die lange versie: Robby Valentine ‎– Don't Make Me Wait Forever (Rare Long Versión) - YouTube

Geen ander nummer blijkbaar (ken zijn 2de album niet) wel een andere versie dus. Wel apart dat een b kant van een single van het debuut bewerkt en wel prominent op het 2de album staat
Robby Valentine ‎– Don't Make Me Wait Forever (Rare Long Versión) - YouTube

Edit: wat Hans dus ook zegt

Kennelijk geloofde Robby wel in dat nummer. Ik denk dat het pas opgenomen is (en wellicht ook geschreven) nadat het eerste album was uitgebracht. Die tweede single verscheen tenslotte een stuk later dan het album.

Volgens mijn langlopende onderzoek verschenen zowel het debuut als de 2de single in februari 1992. Niet dat het verder iets uit maakt hoor

Dan heb je er duidelijk meer tijd in gestoken dan ik (ik namelijk: nul minuten, aanname uit het blote hoofd) Ik ga er verder geen eigen onderzoek tegenaan gooien; ik geloof je op je woord.

Dat zou wel betekenen dat de eerste single, Over and over again, aanzienlijk eerder verscheen dan het album. Maar in mijn herinnering klopt dat ook wel. Al was het maar omdat dat nummer volgens mij op diverse hitverzamelaars uit 1991 prijkt.

Klopt, dikke Top 10 hit in t najaar van 1991