New Model Army - Today Is a Good Day (2009)

Wegens griep niet in staat om naar het concert te gaan vanavond (Watt - Rotterdam)
Iemand die de kaartjes (2 stuks) wil overnemen, ze zijn digitaal dus ik kan ze zo via de mail toesturen.

Wat jammer, Mr. B!

Ik hoop dat er iemand is die de kaarten wil hebben. Ik kan een concert van NMA iedereen van harte aanbevelen. Met dit nieuwe materiaal erbij wordt het helemaal geweldig

Today Is A Good Day.

14 september 2009 is de dag waarop de boze oudere broer van Levellers de wereld toe schreeuwt.
De juiste periode voor New Model Army om weer van zich te laten horen; en hoe!!
Everything is Beautiful, Because Everything is Dying.
De schoonheid van vergaande tijden.

Het geluid is een stuk harder dan vroeger, maar nog steeds schopt zanger Justin Sullivan tegen de maatschappij aan.
Echt veel is er niet veranderd.
We zijn weer teug in de jaren 80 van Margareth Thatcher.
Economische crisis; angst voor grote dreigende oorlogen.
Een Nieuwe Herfst voor Moeder Aarde.

Na ruim 15 jaar lukt het ze om een waardige opvolger te maken van The Love Of Hopeless Causes. Vergeet tussen liggende albums, want dit is toch wel het echte werk.
Het beest in Sullivan is ontwaakt.
Laat de kapitalistische ex punker Johnny Rotten kennis maken met dit album, en pierce hem door zijn neus dat er nog steeds idealisten zijn.

Bravo!!

Of is JS uit de winterslaap gekomen ?



Ha, mooi gesproken, Deric !

Dit album solliceert nadrukkelijk naar de titel : Beste Album van New Model Army !

Ook live weer geweldig deze week; wat een energie en passie. er is geen band die me zo weet te raken als NMA en dat al 20 jaar in mijn geval. Kijk nu al uit naar de Melkweg dec 20ste en denk er stiekum over om ook naar Bremen, Parijs en Keulen te gaan.
TIAGD is mi inderdaad fantastisch!!

Zoveel lyrische reacties!
Ik moet er toch aan geloven en ze voor het eerst na Impurity (daar haakte ik af) weer een kans geven.
Wordt vervolgd.....

Zeker doen.
Dit is een geslaagde comeback te noemen.

Naar aanleiding van de enthousiaste reacties hier op MuMe, deze plaat toch maar een kans gegeven.
Zoals ik al eerder zei haakte ik destijds af bij het zwaar tegenvallende Impurity en heb ik me nooit meer in de band verdiept.
Luister nog steeds zo af en toe de albums uit het pre-Impurity tijd en die geven mij nog altijd (ruim 20 jaar na dato) de nodige adrenaline stoot.
Dus kom maar op met die comeback plaat van NMA, kom maar op met nummers in de trant van: Bittersweet, Great Expectations, Smalltown England, Spirit of the Falklands, White Coats, Ambition en The Hunt!
Met veel zin mij op het nieuwe album gestort en als het titelnummer er meteen in knalt, denk ik: gvd nou! Dit kan inderdaad wel eens een hele goede dag worden!

Echter valt het niveau wat mij betreft al snel terug naar de middelmatigheid van Impurity en wordt slechts een paar keer het niveau van Thunder & Consolation aangetipt (met name Bad Harvest).

Als dit album als een comeback plaat wordt gezien, dan kan ik me alleen maar voorstellen hoe ver weg ze geweest zijn met de albums hiervoor.

Misschien houd ik wel van een andere NMA dan de meeste luisteraars hier en zal ik nu best wat mensen op de tenen trappen.
Het wordt nooit meer zoals vroeger, nooit meer Stuart Morrow op de bas, geen urgentie meer in de muziek, geen adrenalinestoot, nooit meer de neiging om na het luisteren van NMA ten strijde te trekken.
Justin is uitgestreden en heeft op dit album nog wat laatste stuiptrekkingen.

Ik heb een tijdje nagedacht over je bericht, starsailor, maar ik ben het niet met je eens. Als er één artiest is die trouw aan zichzelf is gebleven is het wel Justin Sullivan. Dat zijn publiek 25 jaar na dato andere dingen belangrijk vindt kun je hem niet kwalijk nemen.

Ik ben het helemaal met je eens dat Justin altijd trouw aan zichzelf is gebleven en ik vind zijn teksten nog steeds strijdlustig en wat past die stem goed bij diezelfde strijdlustigheid.
Echter zo urgent en actueel zijn teksten destijds waren is het nu niet meer zo, vind ik althans. Maar die teksten zijn voor mij enigszins van ondergeschikt belang en had ik het misschien anders moeten verwoorden Muzikaal gezien mis ik de strijdlustigheid die bij deze songteksten passen. Weinig opzwepend en strakke ritmesecties. Soms te soft.
3 nummers die mij nog aan de goede oude tijd herinneren (1, 6 en 11) vind ik wat mager om van een geslaagde comeback te spreken.

Maar helaas : de sollicitant is afgewezen .

Momenteel heeft The Ghost of Cain bij WN thuis de hoofdrol in het feuilleton : De Comeback van New Model Army.

Na een aantal draaibeurten van TIAGD moet ik mijn enthousiasme toch temperen; het wordt me toch teveel een krachtpaterij van de producer en het geluid; dat is erg dik aangezet.

ha wijsneus, zag dat de sollicitant toch weer een halfje er bij gekregen had

Ja, klopt. Ben iets te hard geweest in mijn oordeel.

Een aantal tracks bevallen me toch wel prima de luxe.

Veel tracks bevallen prima de luxe! De NMA website meldt dat het album buitengewoon goed is ontvangen en dat meerdere keren de gang naar de cd-pers is gemaakt.

Bij het concert in december bleek wel dat er aan strijdlustigheid bij zowel de band als publiek niet is ingeboet. Zelf klim ik niet meer op iemands schouders maar ik heb op mijn plekje in de luwte lekker meegedaan met de rest van de Family .

Bewapen jezelf met dit album van NMA en laat onze gekke wereld maar voor wat hij is; Arm yourselves and Run, run, run!

Inderdaad, wat heeft me bezield om naar 3,5 *** te gaan .

Album bevalt nu steeds beter, moest wsch wennen aan het "power"geluid.

The Mambo Queen Of The Sandstone City : I will always love her !

I Dream Of The Ocean Rising !

Fantastische comeback van NMA aan het front van de rebel-rock.

Dat wordt dus wéér sparen. En kiezen uit de beste NMA albums en daar ben ik natuurlijk nog lang niet aan toe.

Maar wat fijn, ik hoor ook nu weer enkele steengoede songs en een aantal heerlijk rockende liedjes en kan ik de danssch... ow wacht... de danskistjes eindelijk weer 'ns uit de kast trekken! Yes! Indeed, today is a good day!

*de immer verbouwende buren 'blij' maken gaat*