Bernard Herrmann - Torn Curtain (1998)

Herrmann ging week wederom weer eens af van de conventionele wijze van componeren. HIj staat bekend om liever niet al te melodieuze zaken te gebruiken, maar wijkt hier tuurlijk weleens van af. De instrumentatie toonde al aan dat dit vrij ontoegankelijk zou worden (lees briljant). In deze bezetting was geen plek voor violen, maar nog meest belangrijk was iets anders; de aantallen van verschillende ingezette instrumenten niet in balans zouden kunnen klinken, op wat voor manier dan ook. Ondanks het feit dat Herrmann vaak tegenstrijdig componeerde, was deze ''wankel'' instrumentatie iets wat hij nimmer had geprobeerd. In de tijd dat de componist begon met de opnames van de score in de studio, werd enkel zijn ''Prelude'' opgenomen. Dat was Hitchcock beslissing, maar de hete adem in zijn nek van de studiobonzen. We praten over een tijd waarin een aanstekelijk riedeltje ala een popsong het helemaal was. De regisseur was klem gezet, maar Herrmann kon het niet verdragen en liet flink, en openlijk ook, van zich horen (wat geen vriendelijke woorden waren, dat is zeker). John Addison werd er bijgehaald, die wel iets vervangends deed in de gewenste richting. Oftewel een ''rode draad'' saxofoon melodie. Maar deze Addison behield wel enkele gedeeltes van Herrmann's heerlijke ostinato gebruik (zal maar zeggen een figuur wat zich duidelijk ritmische beweegt met een herhalende functie).

Elmer Bernstein kwam op het idee om alsnog Herrmann's werk te doen op leven en aan de hand van dienst orginele composities, de score nu in zijn volledigheid op te nemen. Dit gebeurde overigens pas ruim 10 jaar later. Addison's score is tevens in roulatie. Herrmann's werk is en blijft de betere van de twee.

Op zichzelf staand wellicht. Maar Hitch had volledig gelijk om deze versie af te keuren. Kijk de dvd en kom tot de conclusie dat Herrmanns versie te zwaar is en uit de tijd. Addisons versie werkt veel beter bij de film.

Ik protesteer!

Natuurlijk is Herrmann de grootste filmcomponist allertijden en dan is het logisch dat iedereen bij voorbaat al voor zijn score kiest. Ik was er jarenlang van overtuigd dat Hitchcock hier een artistieke fout gemaakt had. Tot ik de dvd zag. Kijk enkel de opening maar eens! Herrmanns versie is nogal humorloos.

Die dvd heb ik dan ook gezien, al was het bij elkaar maar een minuut of 15 wat je uiteindelijk kon ervaren. Veranderde niet van gedachte zoals bij jou wel het geval was.