Tokyo Blade - Midnight Rendezvous (1984)

Net niet zo goed als wat nog zou volgen, maar toch al enkele sterke nummers. Energieke uptempo muziek in de NWoBHM-stijl. Alan Marsh zingt behoorlijk maar heeft niet zo'n karakteristiek stemgeluid als Vic Wright die later op oa. Night of the Blade en Madame Guillotine instaat voor de zangpartijen.

Dergelijke releases herinneren me aan de kracht van EP's: pats, boem, patat en gedaan. Op de originele Powerstation versie gaat het om 18 minuten kort en krachtig, de Roadrunner versie (RR 125514) welke ik afgelopen weekend te pakken heb gekregen voor een miezerige 5 eurokes bevat nog een extra track, nummer 5 Death On Main Street, zo klokken we af op een kleine 22 minuten. Het blijft heerlijke NWOBHM muziek in het straatje van Iron Maiden en consoorten met als lekkerste brok If Heaven is Hell. Ik ben heel blij om deze EP in mijn bezit te hebben. Jammer dat deze groep destijds de grote doorbraak niet heeft gemaakt, ook al door mismanagement van het grootste kaliber.

Even doorverwijzen naar deze EP van Genghis Khan: klik en beleef.

Heerlijke ep van Tokyo Blade. Inderdaad kort maar krachtige. Een 4tal goede nummers en het is genieten geblazen.

Het blijft een vermakelijke EP.