Ray Manzarek - The Golden Scarab (1974)

Toetsenist Ray Manzarek weet me altijd te fascineren als ik naar dvd's van The Doors kijk en hem hele nummers lang in vervoering dezelfde hoofdbewegingen zie maken. In 1974 heeft hij met drummer Tony Williams en bassist Jerry Scheff zijn eerste soloplaat uitgebracht en het is jammer dat deze geen beter of gelijkwaardig vervolg heeft gekregen.

De sound van the Doors hoor je zeker op deze plaat terug, met wat meer jazzy en funky deuntjes er tussendoor. Ook Manzarek's poging Morrison's stem te benaderen pakt op de meeste nummers zeker niet onaardig uit.

Hoogtepunt van de plaat is voor mij absoluut The Purpose of Existence Is?, maar ook de rest is zeker de moeite van het beluisteren waard. Sterker nog, het luisteren kost helemaal geen moeite. Manzarek heeft een knappe prestatie afgeleverd door een album te maken dat zeer lekker wegluistert en toch geen moment saai wordt.

vreemd heb nooit van die plaat gehoord , lijkt me een aanrader !

Dat is het zeker ja! Voor het geval dat niet uit mijn tekst op te maken was!

Was idd wel verbaasd dat er nog niets bij stond en er zelfs niet op gestemd was. Mensen met een Doors plaat in hun top 10 moeten dit zeker even checken!

ja, en waar kan je de cd kopen tjerk , zal niet makkelijk zijn denk ik ?

bij cdwow 9.99 euro , we gaan ervoor tjerk !

Kijk eens aan Ik ben erg benieuwd wat je ervan vindt.

Er staan overigens ook wat nummers op Youtube, voor degenen die een indruk willen krijgen.

Deze ooit gehad op lp maar al jaren heb ik hem niet meer.
Goede plaat, ooit weggeven toen ik op cd's overging.

Ben het eens met je bericht, maar hier moet ik me toch even achter de oren krabben. Manzarek is ook een bariton, maar dan houdt de vergelijking wel op. Hij heeft een wat 'lomp' stemgeluid van achteruit de keel. Zo zingt hij altijd, dat is geen imitatie van Jim (als het dat wel was is het een behoorlijk slechte).

Het is wel een prima debuutalbum. Het is raar dat deze zo weinig aandacht krijgt. The Doors waren immers nog niet zo lang geleden uit elkaar gegaan. Of zou de naam Manzarek zo onbekend zijn geweest? Ik kan het me haast niet voorstellen.

Manzarek is wie hij is, en de muziek heeft af en toe dus wel iets weg van The Doors (hoewel minder psychedelisch), maar hij gaat hier muzikaal gezien toch een andere richting op. Zo zou de gierende synth uit 'The Moorish Idol' zou op geen enkel Doors album passen. 'Whirling Dervish' (bonustrack) klinkt zelfs een beetje Zappiaans. De (overigens vrij goede) band van Manzarek heeft ook een hele andere sound, dat speelt ook een grote rol.

Stukken beter dan de twee Doors albums zonder Morrison, maar ook weer geen vergeten meesterwerk. Daar is de plaat soms iets te wisselvallig voor, en Manzareks stem is simpelweg niet meer dan redelijk. De bonustracks (afkomstig van z'n tweede album) trekken het album naar een hoger niveau.

Met 3 sterren krijgt Ray van mij het voordeel van de twijfel. Hij heeft best een aardige stem, maar op de live opnamen die ik van hem ken komt ie nog beter uit de verf. Laat ie zich wat meer gelden. Hoogtepunt is imo The Moorish Idol.

Minpunten aan dit album zijn de pretentieuze teksten en Manzarek's saaie stem.
Pluspunten zijn het mooie baswerk van Jerry Scheff en de percussie van Milt Holland, Mayuto Correa, Steve Forman en Tony Williams, terwijl ook het gitaarwerk van Larry Carlton er mag zijn.