Marc Almond - Marc in Soho (2009)

Het optreden in The London Palladium, Soho Jazz Festival 1986 schijnt een favoriet optreden van Marc Almond zelf te zijn.
Het wordt na al die jaren eindelijk op cd uitgebracht (via zijn site te bestellen), alleen is het geen studio-kwaliteit maar is er wel geprobeerd om er de best mogelijke kwaliteit uit te halen. Een zg. officiële bootleg dus.
Marc heeft wel meer van dit soort live-opnames uitgebracht en de toch wat mindere geluidskwaliteit daarvan zorgde er telkens weer voor dat het niet mijn meest beluisterde cd's van hem waren.
Toch ben ik wel heel erg benieuwd naar dit album omdat het om een optreden gaat met nummers die ik als enorm favoriet beschouw (Mother Fist album) en ook omdat er wat nieuwe titels tussen staan die ik nog niet ken.

Toen dit live-album aangekondigd werd wist ik dat de kwaliteit matig zou zijn. Al jaren schijnt dit album als bootleg in omloop te zijn en omdat Marc Almond er blijkbaar zelf nogal veel om gaf is het nu officieel uitgebracht via zijn eigen website.
Toch blijft het het hele album lang parten spelen bij mij. Bootlegs zijn leuk maar de kwaliteit verlaagt het luisterplezier toch regelmatig bij mij.
Om die reden heb ik in het verleden een flink aantal Prince- en Smashing Pumpkins bootlegs (de enige artiesten waar ik bootlegs van heb en had) de deur uit gedaan.
Nu heb ik er dus eentje bij in de vorm van dit Almond-concert uit 1986 en nog legaal ook.
Zoals ik al zei verlaagt de kwaliteit het luisterplezier, waarom ik dan toch op 3,5* uitkom is de enorme kwaliteit van het optreden: sowieso ligt de nadruk op mijn favoriete album Mother Fist en daarbij is Marc gigantisch goed bij stem. Muzikaal spat het er ook van af en we hebben dan gelijk te maken met een zeer geweldig optreden waar ik maar wat graag bij had willen zijn.
Als ik puur daar op af ga dan is het een hele dikke 4,5*, maar de kwaliteit en toch ook het gegeven dat het een live-album betreft (live moet je eigenlijk niet willen kopen, daar moet je bij zijn) zorgen er voor dat ik een vol punt er af haal.
Een veilige score? Ja, maar wel voor een niet veilig optreden van een zeer bijzondere artiest.

Klinkt zeer aantrekkelijk, en ook uit een mooie periode zo te zien.

Misschien wel zijn beste artistiek gezien. Blijkbaar vond hij het zelf ook nodig om dit op legale wijze bij de fans te doen terechtkomen (want het is wel een album voor de echte liefhebbers denk ik zo, anders had de geluidskwaliteit een heel stuk beter moeten zijn en in dat geval verwijs ik eenieder maar wat graag door naar de Bluegates Fields cd/dvd van vorig jaar).